Maand: november 2018

Zuinig

Ik snap dat zo goed, dat mensen zich onverwijld in de schulden kunnen steken. Dat je elke cent, of die van vijf, drie keer moet omdraaien en rekening moet houden met wat je kosten zijn, en wat je werkelijk kán uitgeven. Ik snap het, dat alles dan drievoudig zo aantrekkelijk kan zijn om toch te kopen, of dat nu betekent dat je een paar maanden weer even op de rem moet, en weer moet beknibbelen. Al besef je, dat je je daarmee in een vicieuze cirkel draait. Willens en wetens.

Ik snap dat zo goed, dat mensen zich onverwijld in de schulden kunnen steken. Dat je elke cent, of die van vijf, drie keer moet omdraaien en rekening moet houden met wat je kosten zijn, en wat je werkelijk kán uitgeven. Ik snap het, dat alles dan drievoudig zo aantrekkelijk kan zijn om toch te kopen, of dat nu betekent dat je een paar maanden weer even op de rem moet, en weer moet beknibbelen. Al besef je, dat je …

Die verrekte nuchterheid van het daglicht

In het holst van de nacht schrik ik wakker. En voel me ziek, zwak en misselijk. Even raak ik weer opstandig omdat niemand me ooit heeft verteld, dat die verrekte menopauze wel zo verdraaide lastig kan zijn. Dus stap ik mijn bed uit, en schenk mezelf een kop stomend hete koffie in, die ik met twee Panadolletjes – vanwege de pep die dat veroorzaakt – achterover sla. Liefst blijf ik nu die hele nacht op. En schrijf mijn frustraties even …

Bijna verleerd

Hield hem wat onwennig vast. En opende de kaft, met dat eerste lege vel, sloeg de bladzij om. En dacht nog, ik ga schrijven. Weer met pen en papier. Maar die pen, die aanzet, dat missende knipperende cursor-geval, dat ontbrak eraan. Dus zat ik daar, en staarde even in het luchtledige. Het boekje was mooi. Had een harde kaft met een mooie print, zoals alleen ik verzot kan zijn op dierenprints.

Er gebeurde heel veel in mijn koppie, op dat …