Natuurlijk kennen we allemaal HoeMannenDenken.nl en dus zeker weten ook Gabriël van Eekelen, als vaste columnist. Door zijn schrijfsels ben ik op die site beland en kom er geregeld langs om 1) inspiratie op te doen (als weerwoord vooral) en 2) om me te verkneukelen.

Gabriël is vooral een aardige man die blijkbaar even de tijd vindt om mijn spervuur aan vragen ook te beantwoorden. Enjoy!

  1. Wie ben je (beschrijf jezelf op de meest sappige, vrolijke en intense manier)?
    Mijn 5 vragen aan @gabrielvaneeke1 ~ verWonderVrouw.nl
    Foto van @GabrielvanEeke1

    Ik ben Gabriël. Vader van twee Draken, man van een Helmondse en bovengemiddeld liefhebber van het theaterwereldje.
    Blogger op Hoemannendenken en vooral met grote verwondering kijkend naar deze wereld.

  2. Waar kom je vandaan (beschrijf je jeugd, familie, relatie, kinderen, huis, woonplaats)?

    Geboren en getogen op de grote Markt van Zevenbergen, in een oud, krakerig herenhuis. Vader was organist en pianoleraar, moeder was huisvrouw. Vader vrijwel altijd aan het werk, moeder ook.
    Twee oudere broers en voornamelijk gedrieën bezig met skelteren, knikkeren en fietsen. Als het maar buiten was. Altijd buiten.
    In de pubertijd fietsend naar Breda, wat goed uitziende, gespierde torso’s met zich meebracht. Niet dat het meisjes aantrok, want ook gele vlekken onder de oksels leverden de enkele reis van 18 kilometer op.
    Allen zijn we uiteindelijk uitgevlogen. De een met wat meer hulp van de ouders dan de ander. Maar allen gelukkig met het heden, op onze eigen manier.

  3. Neem me stap voor stap mee in het proces dat ertoe heeft geleid om (hier) te komen waar je vandaag de dag bent. Wat was het eerste wat je deed? En het volgende?

    Mijn levensverhaal is er eentje met veel zwarte randjes. Ik heb daar meerdere blogs aan gewijd, dus graag maar in het archief van hoemannendenken. Het heeft te maken met misbruik.
    Overleven, dat is het kernwoord dat het beste bij de eerste 30 jaar van mijn leven past. Maar luctor et emergo.
    Nu heb ik een rugzak vol stront, maar ook extreem veel kennis en inzicht in de mensheid. Ik voel precies aan wie ik kan vertrouwen en wie niet, en ik weet precies wat ik wel en niet wil. En vooral welke kant ik op wil.
    Mijn grootste uitdaging is om de Draken zo veilig en vrij mogelijk op te voeden en daarom hebben mijn vrouw en ik een veilig thuishonk als belangrijkste doel gesteld.
    Dat lukt. En dus ben ik geslaagd. Want met alle gedoe rondom ons leven hebben de kinderen een gelukkig gevoel en al het andere is niet belangrijk.

  4. Als een kind op je afstapte en je advies zou vragen en je had maar een paar minuten de tijd om het beste van jezelf te geven, wat zou dat dan zijn?

    Vertrouw op jezelf.

  5. Waar wil je liefst heen (met je blog/) je leven?

    De blogs die ik schrijf zijn te allen tijde ondergeschikt aan de invulling van mijn leven. Ik vind het fantastisch om te mogen schrijven voor HoeMannenDenken.nl, maar ik zie het niet als een intens belangrijk onderdeel van mijn leven. Als het ophoudt is het jammer, maar niet onoverkomelijk.
    De meeste blogs die ik schrijf hebben een humoristische inval. Als de mensen die het lezen een glimlach krijgen is het prima.
    Sommige blogs zijn juist heel serieus of persoonlijk. Af en toe krijg ik een pb van iemand die zichzelf erin herkent. Dat is prettig, maar niet het doel.
    Het doel van mijn leven is simpel; er voor de kinderen zijn. Niets meer, niets minder. En daar heb ik mijn handen aan vol!

Zo herkenbaar, schrijven met een serieuze ondertoon, en vaak die humoristische tic. En dan meegeven dat kids vooral op hunzelf mogen vertrouwen. Ook jij, hartelijk dank, Gabriël, dat je even de tijd nam voor mijn vragen…