Heel even was ik weer brunette. Dat duurde maar kort. Er is niets wat mij zo irriteert als uitgroei. Het herinnert me aan iemand, iemand die niet zo’n positief zelfbeeld had. Uitgroei – bij mij – kleurt witgrijs. Al vanaf mijn zevenentwintigste ben ik hardnekkig aan het vechten tegen dat natuurlijke proces. Wat ik al heb gespendeerd aan haarverf kan een hele haarverfindustrie in standhouden. En altijd koos ik voor mijn eigen kleur. Donkerblond.

Het maakt niet uit wat ik doe, na een poos begint dat hardnekkige grijs door te dringen bij mijn slapen. En daarna ook op andere, te zichtbare, plekken. Nu is het zelfs zover gekomen dat ik twee of drie eigenwijze witte haartjes tussen mijn wat borstelige wenkbrauwen kan zien. Soms heb ik de neiging ze er heel hard uit te trekken. En dan grijns ik weer, want waar vecht ik tegen?

Gisteravond keek ik terloops in de spiegel. Al wat ik zag was die uitgroei. Gelukkig had ik al een doos ontkleuringsverf in huis, dus vermande ik me en nam de tijd. Op mijn smartphone stelde ik de timer in. Voor het ontkleuren waagde ik het maximum van vijfenveertig minuten. En daarna, mocht dat platinumblond nog eens dertig minuten.

Tijd dat je moet wachten op een resultaat is moordend. En ik heb al zo veel geduld. In gedachten wordt je haar rood of groen, of beeld je jezelf in dat je haar wraak zal nemen door drastisch uit te gaan vallen. Hoe dan ook, ben ik niet erg lief tegen mijn best wel mooie haardos. Dus nam ik me voor het nadien goed te verzorgen met iets van een zachte crème, en de föhn op een niet te hete stand zijn werk te laten doen.

Als het moment dan daar is, dat het klaar is, dat ik mezelf als platinumblond vrouwmens in de spiegel aankijk, weet ik dat ik dat inmiddels witgrijze nu een kans zal geven. Van blond naar witte uitgroei zal minder opvallen, en ooit zal ik toch dat gevecht op moeten geven. Al was het maar voor mijn eigen gemoedsrust.

Altijd hoop ik dan dat de rest van de wereld zal reageren zoals in dat ene gesprek met een werkgever die verontwaardigd riep:
“Dat blondzijn van jou, dat doe je expres, zodat je mannen kunt verbijsteren door toch slimmer te zijn.”

En eigenlijk zag hij dat best wel goed…