Je zal maar een busreis door het Zuid-Engelse landschap mogen maken – zoals wij deden de afgelopen week – en echt het gevoel hebben weer te zijn beland in een andere wereld.

Het is mooi in Bournemouth en omgeving. Flarden van voorbijgaande landschappen staan me nog vers in het geheugen. De chauffeur leidde ons langs kastelen, kerken, tuinen, pittoreske plaatsjes en kon allemachtig uitweiden over de geschiedenis van koningen en het overige adelschap dat Engeland rijk is. Het weer deed gezellig mee als in vrolijke zonneschijn.

IMG_3093

Zo ook het reisgezelschap. De meeste mensen waren ouder maar hadden een leuke tijd en de humor – zowel Engelse als eigen – tierde welig.

IMG_3117

Voor de koffie en kookkunsten hoef je niet zo’n uitstapje naar daar te maken. Het hotel kon wel een likje verf gebruiken, maar who cares als je het uitermate naar je zin hebt?

Soms deed de wandeling richting hotelkamer me herinneren aan Fawlty Towers. Het is zo grappig dat de fundering van zo’n hotel kraakt onder je voetstappen. Zelfs het bed was dat niet vreemd. Stiekem ginnegapte ik over een rendez-vous met een geheime lover terwijl het bed dan zo’n geluid produceert dat al je buren mogen meegenieten.

Al is zo’n busreis best vermoeiend omdat je de hele dag op sleeptouw wordt genomen als je aan alle excursies meedoet, that is.

Het viel me zelf ook al op dat ik geeneens de tijd – of behoefte – voelde om gedurende de reis te bloggen, waarvoor excuses, maar dat wordt me vast wel vergeven…