Category

Pix in 120 woorden

26 september 2018

Veerkracht

Voelde me deze zomer, nah…, een beetje uitgekakt. Het grappige is dat je dan bijna het bijltje erbij neer gooit. Dat schijnt een miraculeuze uitwerking te hebben op de kosmos. Ergens ontstond er een ander dilemma. En dat betekent, dat je je aandacht erbij dient te houden. Dat je moet vechten, om je verstand en gevoel op één lijn te krijgen, zodat je weet dat je nadien trots in je spiegel kunt kijken.

Trots en met een sereniteit waar je u tegen zegt, omvat volgens mij een verbazingwekkende veerkracht die ik aan de dag kán leggen, mocht een situatie dat vereisen. Diezelfde veerkracht vertelt me inderdaad dat vroeger een andere dimensie had, en dat ik sindsdien met kracht gegroeid ben…

11 augustus 2018

Buitengewoon

Soms wil ik stampvoeten, zodra ik iemand hoor zeggen op de vraag hoe het gaat: ‘gewoon’. Ik ben niet zo aards ingesteld, namelijk. Ik zal je smeken, me dan eindelijk te vertellen dat het ‘buitengewoon’ gaat.

Desnoods: ‘buiten proportioneel’. Of beter: ‘exceptioneel’. Onderwijl tandenknarsend en tenenkrommend, vanwege allesbehalve dat: ‘gewone’. Allesbehalve: dat aardse, dat gesettelde, de bourgeoisie.

Mijn familie zei vroeger al dat ik me behoorlijk ‘excentriek’ kon manifesteren, in gedrag en in kleding. Tja, men roept niet voor niets, dat men de antwoorden ontvangt die men verdient.

Dus op de vraag hoe overleef ik het leven, mag jij roepen dat ik ‘buitengewoon’ door kan ademen. Net te doen alsof het leven ‘buitengewoon’ interessant, mieters en weergaloos blijkt…

3 juli 2018

Ctrl-alt-del en dan format c:

Soms houden dilemma’s – zoals een ouder worden hondje die wij niet elders willen onderbrengen – een vakantie tegen. Al glimlach ik drommels vaak bij de vele foto’s en prachtige open luikjes naar andermans ervaringen die ik te zien krijg.

Met dit weer – à la balconia – verzucht ik steevast de waanzin of noodzaak naar een vakantie weg. Het is alsof ik even reset: mijn brein door de zonneschijn een ctrl-alt-del meekrijgt, waardoor ik vanzelf in een nieuwe format kan fungeren. Dan, ineens, vergeet ik dat zwáre leven dat ik heb ;).

Mijn koffer lijkt leeg te blijven dit jaar, ofschoon gelijk die nieuwe belofte ontstaat, dat ik die mooie verhalen ook zelf kan verpakken. Dus schrijf ik, en zag dat het goed was…

Scroll Up