Category

Pix in 120 woorden

29 juni 2018

Mijn alter ego

Wereldwijd kun je zo’n vijf dubbelgangers hebben, en hier in de buurt heb ook ik een alter ego.

‘Het’ zingt in een achtergrondkoortje van een bandje, wat toch wel een geheime ambitie is, als ik maar zuiver van volume zou zijn.
‘Het’ dost zich nogal flamboyant uit en doet verder alles wat ‘verboden’ is.

Af en toe bekruipt me dan zo’n hevige nieuwsgierigheid met vragen als: wie, wat, waarom, hoe, wanneer und so weiter.

Wat grappig is, ‘het’ herkent mijn familie en vrienden niet. Zodat men mij er op aanspreekt, dat ‘ik’ me merkwaardig gedraag en niet terugzwaai als men me gedag zegt.

Vaak heb ik – grijnzend – veel toe te lichten. Omdat dat stoute en extravagante me potjandorie hevig fascineert…!

25 juni 2018

Een ode aan critici

Als echte schrijvers onder ons geen lef hebben, dan praat men anderen graag angst aan. Het soort angst dat je ergste innerlijke criticus je ook tracht te voeden. Beide waanwijze criticasters leveren het soort kritiek, wat je vertelt dat je helemaal geen plezier meer mag hebben in wat je doet.

Ik weet dat mijn kracht niet zodanig ligt in het luisteren naar zo’n vileine vitter. Want mijn gevoel zegt dat er duizenden soorten van glorieuze vrijheid, om te schrijven wat ik wil, zijn en dat slaaf zijn aan een censor toch nooit zal leiden tot dat ‘gouden schouderklopje’.

Gelukkig leeft mijn ziel zonder schaamte door louter persoonlijk te schrijven en een soort van bevrediging te ervaren dat neigt naar vermaak.

22 juni 2018

Open brief aan Pijnstillersproducenten

Chronisch pijn hebben smeekt om vooruitstrevender medicatie. Het wil namelijk wat, als je bloedverdunners moet slikken de hele rest van je verdere leven. Dan verval je tussen een doodgewoon paracetemolletje of twee tot maximaal acht per dag, of je mag leren vliegen met morfine in de diverse vormen.

Want, nee, daar tussenin, mensen daar valt geen eer of ander recept te behalen.

Ik vind dat van de zotte.

Maar natuurlijk weet ik dat alles rond zorgverzekeringen die verrekt nare uitspraak ‘ONTzorging’ betreft, en dat het ook daar – louter – om geld draait.

Mijn optimisme wil echter, dat chronische pijn niet het einde van de wereld hoeft te zijn, maar met een nog uit te vinden ‘nieuw medicijn’ juist een mogelijk begin.

Scroll Up