#WOT, deel 23: doel

Vind het bijzonder mooi, die aspiraties van de meeste jonge mensen, nadat ze bijna allemaal succesvol geslaagd zijn van de middelbare school. Ik kan me zelf nooit herinneren ooit te hebben gedacht de wereld te willen (dan wel te kunnen) veranderen.

Als iemand me ooit vroeg wat ik specifiek zou willen bereiken in dit leven, verschenen er dan ook allerlei vraagtekens in mijn ogen. Ik was dan ook zo’n type, die dacht dat ze louter aan een beetje geluk in het leven genoeg zou hebben. Want ik wilde maar al te graag ‘gewoon mezelf’ worden. Dat zou me vast nog een hele heisa worden, dacht ik zo.

Het #WOT woord van deze week is

Doel = 1) Ambitie 2) Aspiratie 3) 4) Beogen 5) Bestemming 6) Buut 7) Deel van een voetbalveld 8) Destinatie 9) Eindpunt 10) Goal 11) Ideaal 12) Iets waarnaar wordt gestreefd.

Zonder bestemming

Toen reeds, en nog steeds ervaar ik moeite om doelstellingen te bepalen in dit leven. Een man en trouwen ooit, joh, moest dat écht? Kinderen, tja, wie weet ben ik wel helegaar geen geschikte moeke.

Het scheen me allemaal zo opgelegd te zijn vanuit een Kerk, waarin ik absoluut niet wilde geloven, als hondstrouwe atheïst. Ik dacht en denk oprecht nog vaak genoeg dat mensen niet in staat zijn een heel leven lang trouw te blijven aan één partner. En die bijbehorende kinderen, die je dan mag krijgen. In hoeverre kun je van hen verlangen dat ze altijd bij je blijven?

Ideaalbeelden

Nog steeds moet ik grinniken dat men op mijn 53ste nog steeds denkt te moeten gissen naar mijn seksualiteit. Ik ben natuurlijk een verstokte lesbiënne, of ik weet niet hoe ik seks moet hebben. Er zijn ook zat heren die menen hints te moeten geven gewoon voor een nachtje. Dat spelletje heb ik reeds aardig leren meespelen. De volgende dag overhandig ik ze een handdoek om te douchen en een ontbijt, waarna ik ze evenzo blij weer voorgoed uitzwaai.

Ik ben kennelijk dat gevalletje apart. Al zijn de tijden dan gelukkigerwijze wel een beetje veranderd. Ik ben nu van een leeftijd immers dat de meesten al een relatie of meer achter de rug hebben en er nu ook geen zin meer in hebben. Of ze worden opgeslokt door de hachelijke besognes van hun eigen rugzakjes.

Streefpunt

Toch denk ik niet, dat ik mijn hele ganse leven single zal blijven. Ik wil er alleen geen moeite voor hoeven doen. Aan mij zijn al die datingservices dus niet besteed. Mijns inziens is liefde nog altijd vliegen voor gevorderden.

Schrijf je mee?

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzint Ali een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. De vorige woorden kun je in het archief vinden.

4
0

#WOT, deel 22: zon

De zon schijnt alweer fluks een aantal dagen. En hemeltjelief, wat was ik daar blij mee. Niks geen depressieve buien boven ons, eindelijk is het gaan met die momenten dat je voorgoed de gordijnen wil dichtdoen, wegens die donkere luchten buiten.

Maar ’t is alsof de duivel ermee speelt, ik mag er nog eventjes niet van genieten. Ik heb momenteel een fikse kiesontsteking, heb zelfs koorts en mijn hoofd barst van de weeromstuit bijna uit elkaar van ellende. Maar als troost mag ik van de noodarts een heleboel molletjes slikken. Zoveel, dat ik nu bijkans denk al te kunnen vliegen.

Het #WOT woord van deze week is

Zon = 1) Blijdschap 2) Brandende bol 3) Bron van energie 4) Dagelijkse gast 5) Daggesternte 6) Energiebron 7) Felle lichtbron 8) Helios 9) Hemellichaam 10) Koperen ploert 11) Lichtbron

Nee, onzin natuurlijk

Al weet ik wel, dat ik de momenten even moet plukken dat die molletjes werkzaam zijn, zeg. Op andere tijdstippen komt een beeldscherm me niet bepaald aanlokkelijk voor namelijk, en vermijd ik die dan ook liefst.

En ik weet niet goed of het de hitte van de zonnestralen is, waar ik het zo warm van heb, of dat het misschien toch de koorts is. Maar goed, morgenochtend vroeg zal ik me melden bij een tandarts. Wellicht dat die ergens een ontsteking kan ontwaren waar ze me dan ook nog eens van af kunnen helpen. Al kijk ik daar absoluut niet naar uit, want tandartsen mijd ik liefst het hele jaar door. Maar wat mot, dat mot!

Je zou bijna denken dat die Janssenvaccinatie van de 28ste mei, zijn bijwerkingen heeft en eventjes mort aan mijn afweersysteem. Al wil ik dat liefst zelf vurig ontkennen.

Dan denk ik maar, ach je weet in ieder geval weer dat je het leven (nog) hebt. Al is dat dan wel zijn eigen leven gaan leiden.

Schrijf je mee?

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzint Ali een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. De vorige woorden kun je in het archief vinden.

0
0

#WOT, deel 18: handen

Mijn handen zijn tegenwoordig iets meer ontwikkeld. Al heb ik af en toe nog steeds twee linkerkantjes. Eten met stokjes zal ik waarschijnlijk wel nooit leren, want daarvoor staan mijn handen glad verkeerd. En van mijn handige familie heb ik vrijwel niets geleerd, want met al die verbouwingen vroeger keek ik de andere kant uit.

Iemand zei ooit, dat ik mooie handen heb, met damesvingers die spits toelopen. Ook vraagt men vaak, of ik pianiste ben van beroep. Kennelijk zijn mijn handen dus prettig om aan te zien. Al zijn ze dan wel wat klein, blijkbaar dan wel fijn.

Het #WOT woord van deze week is:

Handen = 1) Fikken 2) Hens 3) Jatten 4) Klauwen 5) Klavieren 6) Vingers

Nagelchaos

Dat neemt niet weg, dat die vurig gewenste lange nagels er standaard bijhoren. Bij mij niet. Ik doe daarvoor te veel zwaar werk, en neem mijn nagels te weinig in acht om ze te beschermen. Waar anderen plastic handschoenen benutten, wil ik dat nogal eens vergeten.

Kwaaltjes

Soms wil mijn linkerpink uit de bocht vliegen, dan lijkt het net of het uit de kom schiet. Duw ik het weer terug, dan is die gigapijn verdwenen. En net als di Mamma heb ik ook artrose in de vingers (en overige gewrichten) mogen overerven.

Ik heb overigens wat bobbels en hobbels erbij mogen krijgen wegens het vele typen op dat keyboard, wat ik dagelijks doe. Een muishand, noemen ze zoiets. Of rsi (=repetitive strain injury).

Werk

Toch constateer ik dat ik sinds ik op mezelf woon wel veel handiger ben geworden. Al wil ik liefst nog steeds elke noodzakelijke verbouwing vermijden. Tja, een leven lang content zijn met wat je hebt is ook een Kunst, en een troost voor mijn jatten, bovendien.

Schrijf je mee?

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzint Ali een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. De vorige woorden kun je in het archief vinden.

0
0

#WOT, deel 16: cijfers

Het begon al leuk, in de brugklas van het VWO. Sommige vakken waren echt niet aan mij besteed. Ik noem wis-, natuur-, scheikunde maar ook biologie hoefde van mij niet zo. Ik denk dat het ontleden van die ene dode kikker in mijn directe zichtveld, iets te veel was voor mijn nog tere zieltje, destijds.

Wiskunde was letterlijk een ramp. En niet alleen voor mij. Want dat lag echt niet aan de kwaliteiten van mijn lerares destijds. Ze heeft het zo hard geprobeerd namelijk. Ik moest vaak nablijven en dan hamerde ze op zaken die mijn interesse absoluut niet had. Ik staarde liever het raam uit, naar de verre horizon, de vogels die vrij vlogen. Vrijheid, blijheid. Ik noemde middelbare school dan ook wel (horror): mijn concentratiekamp.

Het #WOT woord van deze week is

Cijfers = 1) Getal 2) Schoolprestaties (in een rapport of cijferlijst)

Zelfs mijn broer en vader hebben úren na schooltijd getracht me wiskunde bij te brengen. Maar alles wat ik deed was grapjes verzinnen op de onzinnige feiten dat a+b best wel eens een c kon worden. Waar had ik die ongein allemaal voor nodig, immers. Uiteindelijk bleek dat al die bijlessen overbodige luxe waren geweest. Ik vertoefde immers in heel andere, schijnbaar, hogere pubersferen.

Nu járen later, peins ik nog wel eens vertwijfeld over mijn middelbare schooltijd. Ik vraag me dan oprecht af, of ik het niet eens netjes moet afronden. Of ik het in deze gemoedstoestand, die van die wat oudere wat belegen oudere taart, zou kunnen presteren om die verloren tijd in te halen. En om mijn eigenwaarde daarmee op een nieuw hoogtepunt te brengen.

Het zal er ongetwijfeld vast wel eens van komen. Want eigenlijk heb ik gemerkt dat het louter een gebrek was aan motivatie, en dat ik beslist een zeer logische denker ben. Dat blijkt wel uit mijn interesse op het gebied van ruimtelijke vormgeving en webdesign.

Ooit zal het gebeuren dat ik mijn puberjaren toch wel voorbijstreef? Ja toch? Niet dan?

Schrijf je mee?

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzint Ali een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. De vorige woorden kun je in het archief vinden.

0
0

#WOT, deel 15: spelling

Zo vaak dat ik constateer dat men nog steeds ‘ik word’ met ‘dt’ – of elke ik-vorm met ‘dt’ – schrijft. Zo vaak ook, dat ik dan denk dat ik wil corrigeren. Maar ik weet wel beter, want op het moment dat je er iets over roept, maak je geheid zelf ook een loeiharde spellingsfout. Dus laat ik het dan maar achterwege. Uiteindelijk ben ik ook maar een mens van vleesch en bloedt. (Dûh.)

Het valt me trouwens op, dat mensen die gestudeerd hebben over het algemeen nog vaak dat soort ergerlijke foutjes maken. Nu vind ik persoonlijk dat gestudeerde mensen bijzonder zijn. Ze weten veel, maar toch ook niet alles. We hebben soms allemaal ‘last van oogkapjes’ voor wat betreft ons eigen handelen.

Het #WOT woord van deze week is:

Spelling = 1) Schrijfwijze van woorden 2) Formulering 3) Schoolvak 4) Schrijfwijze 5) Vorm waarin woorden geschreven worden

In de bres

Zo spring ik soms wel eens in de bres ten overstaan van die bijzondere taalpuristen, die menen dat bijvoorbeeld bloggers met dyslexie niet zouden mogen bloggen of schrijven.

Mijn punt is, dat iedereen moet mogen schrijven of bloggen.

Uit het verhaal begrijpt men immers heus wel wat de kern is.

Mede om die reden houd ik vaker mijn mond dicht. Al daarom al denk ik, dat spontaniteit ook moet mogen.

Respect voor die ander

Tja, dat begint uiteindelijk ook bij jezelf. En ik weet dat ik vaak een nieuwe blogpost té vroeg online gooi, zonder even de tekst te checken op typo’s of andere mishap’s.

Dat zit ‘m een beetje in de aard van dit beestje. Noem het spontaniteit. Of temperament. Noem het ongeduld, desnoods. Het leuke is, dat men mij ook nooit verbetert, terwijl dat wel mag. Graag zelfs.

Schrijf je mee?

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzint Ali een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. De vorige woorden kun je in het archief vinden.

1
0