Ik zal je vertellen waarom de zorg zo duur is. Het heeft te maken met de wijze waarop zorgspecialisten omgaan met hun cliëntèle. Dat is wat hun betreft pure arrogantie. Zij hebben de zorg niet nodig. Menen dat de prijzen die ze vragen reëel zijn, al is dat godsonmogelijk. En omdat we het zo verdomde nodig hebben gaan we ook nog akkoord met dit rampenplan. Hiermee stevenen we af op het faillissement van de verkeerde zijde. Immers niet de zorgspecialist is de dupe, nee zij worden er alleen een tikje welvarender van. De echte slachtoffers in dit geval zijn zij die de zorg zo dringend nodig hebben.

Een voorbeeld: een week of wat geleden ging een van mijn hoorapparaatjes zachtjes aan uit. Er was geen geluid meer door te horen. Ik bracht het aldus terug naar mijn hoorspecialist. Vanmorgen werd ik gebeld dat het ‘ding’ ter reparatie terug was en het kon worden opgehaald. Danig opgelucht was ik, na anderhalve week wachten. En een tijdelijk apparaatje te hebben gebruikt van mijn reeds overleden vader. Dat laatste is niet geheel afgestemd op mijn gehoor, maar hee, ik hoorde dan tenminste nog iets. Naast de bonus van diverse migraine-aanvallen.

Ik arriveer bij de hoorspecialist en mag me sinds mijn vorige klacht op de Twitters verheugen op wat spottende blikken hunnerzijds. Dat mag bij mij de pret totaal niet drukken. Ze overhandigden mij het ‘gerepareerde apparaatje’ en ik constateer direct dat het ding nog steeds niet doet wat het zou moeten doen. Ik loop de deur uit met het apparaatje, maar de geluiden zijn niet wat het zouden moeten zijn. Dus ga ik terug. Wat gemor aan het radartje en de stelling dat als ik echt niet ‘tevreden’ ben ik een afspraak mag maken voor review.

Ik ga naar huis. Maar ook daar is mijn gehoor dof. Ik besluit mijn verhaal toch te gaan halen en de hoorspecialist er alles aan te laten doen wat noodzakelijk is en mijn handicap vereist.

Bovendien en laat dat duidelijk zijn is de hoorspecialist door de zorgverzekeraar ‘geselecteerd’ als een van de drie mogelijke kandidaten waar ik dienstverlening mag inkopen.

Het apparaatje wordt vandaag opnieuw ter ‘reparatie’ verzonden.

Inmiddels koester ik mijn twijfels. Ergens heb ik het gevoel totaal niet geholpen te zijn. Integendeel. Ik moet tot tien tellen om beleefd te blijven. En mijn verstand erbij te blijven houden.

Als dit soort zaken vaker gebeurt en ik hoor niets anders dan dat anderen dit reeds eerder meemaakten begrijp ik dat één plus één twee gaat kosten. Jij ook?

Wordt vervolgd.