Ik las ergens dat het goed gaat met de wereld van de veertig-plussers, terwijl de wereld op zijn kop staat. Want veertigers en vijftigers van nu ‘zijn te jong om in rustiger vaarwater te komen, maar te oud om maar wat aan te modderen‘. Dat klopt niet helemaal. De focus is verlegd, immers.

Feest der herkenning

Mijns inziens hebben de twintigers en dertigers met hun hectiek, die drukke banen én agenda eerder die mogelijkheid te doen wat – hierboven – van ons veertigers/vijftigers verlangd wordt.

Wij als veertigers én plussers – dus – moeten immers terug naar áf mét de capaciteit rond te komen van een minimum uitkering. En toch nog steeds zoekende blijven naar die onderbetaalde baan, omdat we rond de 67 met pensioen mogen.

Misschien dat er – daarom – van ons verwacht wordt dat we de balans alvast opmaken?

Inkakmomentje

Vrijwilligerswerk ~ MightyMusings.nl
Afbeelding van @RuudKuin.
Ter illustratie: we leven in een wereld waar 60.000 (lees: zéstigduizend) man ontslagen wordt in de zorg, en tegelijkertijd ruimschoots vrijwilligerswerk wordt aangeboden voor diezelfde taken omdat de mogelijkheid bestaat (?!) dat men zicht heeft op een betaalde baan.

Vrijwilligers van zo rond de veertig of vijftig, vermoed ik, mogen de problemen met onbetaald werken oplossen? Pardon?!

Het is tijd voor een revolutie!

De wereld staat op z’n kop. Het is van de zotte allemaal.

Wie van de politici – en topmanagement van het bedrijfsleven bovendien – kan ik daarop aanspreken? En per wanneer kunnen we die broodnodige revolutie verwachten?