Drijfveren

Drijfveren

Pix' Daily confessions

0
Bron afbeelding: quinntheislander / Pixabay

Als je dan vraagt om een hot topic als wedervraag, hoef je bij Anou niet verbaasd staan te kijken als die kortweg: ‘Wat zijn drijfveren?’ is.

Volgens de definitie is:

Drijfveer ~ 1) Beweegredenen 2) Prikkels 3) Stimulansen 4) Stimuli

Daar moest ik eens even van achterover leunen met een stomend bakje koffie met Irish whiskey. Onderwijl plaatste ik mijn voeten op mijn voetenbankje met tijgerprint. En speelde met het woord en die vier definities. Eigenlijk zijn die twee woorden samen maar een raar setje. Het ene suggereert iets met water te doen en het andere iets met de lucht, want veren zitten aan vogels immers.

Waar drijf ik op en hoe veert mijn leven? Of: Drijf ik wel, of dreig ik te verzuipen, en waar zijn de veren dan die me pardoes altijd weer boven water houden? Heb ik wel veren, of ben ik eigenlijk toch nog te afhankelijk van anderen om me die veren te verstrekken, omdat het nog lang niet zo slecht gesteld is met me?

Ik dacht even terug aan het verloop van deze afgelopen dag. En bespeurde dat de inwendige stoom, die op ettelijke momenten vanuit alle openingen van mijn brein waren ontsproten, inmiddels een beetje was vervaagd. Dat lag niet alleen aan de douche die ik daarnet nam, om mijn ietwat kleverige opgedroogde transpiratievocht zo snel mogelijk van me af te spoelen. Nee, ik merk aan mezelf dat ik een gigantische druktemaker ben, en waarover maak ik me dan druk? En waarom heb ik anderen daarbij zo hard nodig om me weer tot rust te manen?

Laat ik maar stellen, dat ik me laat prikkelen door:

  • het weer, waardoor ik me in verband met die weerzinwekkende hittegolven mede ook namens mijn menopauze, eender een open haard waan. Als dat laatste al iets van gevoelens gewaar wordt.
  • het lezen van het nieuws en al die openbaringen en meningen op Sociale Media. En vooral: don’t mention Trump!
  • omgevingsvariabelen waarbij mijn buren zich opwinden over de hangjeugd in onze directe buurt, en ik nauwelijks nog een positief weerwoord namens die jeugd durf te opperen, want de meningen zijn dusdanig verhit dat je jezelf met recht subiet in een gevaarlijk wespennest steekt.
  • door familie-omstandigheden waardoor ik steeds weer tussen wal en schip dreig te geraken.
  • wat ik morgen nu weer eens moet dragen qua jurkje voor mijn liftfoto de volgende dag.
  • dat ik me verbaas over de verbazing die men zichtbaar en tamelijk emotieloos oppert, als ik zeg te mantelzorgen voor mijn moeder. Louter omdat zij mij de eerste eenentwintig jaar en de jaren die volgden zo goed mogelijk heeft geprobeerd mij bij te staan.
  • de positieve resultaten van een bloedtest, al vertelt mijn lichaam me af en toe iets heel anders. En dat je je dan schaamt terwijl je himmelhoch mag jauchzen over… juist… die goede gezondheid!
  • had ik reeds gezegd, niet weer over Trump te beginnen? (Alsin: ‘Don’t mention the war!’)

Maar dat zijn nog geen beweegredenen. Dat waren nog maar louter die prikkels.

Parbleux.

Ik bedenk terstond even een stimulans voor de dag van morgen.

Carpe diem!

Cheers, Anou!!

Post-navigatie:

Wat je niet wil missen:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll Up
%d bloggers liken dit: