Vroeger kon je nog gewoon ergens binnenkomen, en een babbel hebben over het weer. Als je tegenwoordig die sferische omstandigheden te berde brengt, goed- of kwaadschiks, krijg je direct een preek over je heen. Dat je wel gefrustreerd zult zijn.

Men vindt overal iets van. Meestal vindt men iets van een ander, en vooral als je een mening uit.

Dat moralistische vingertje van anderen, dát frustreert. Alsof je jezelf voortdurend moet bewijzen en vergoelijken als je ook een mening blijkt te hebben.

‘Zo moet je dat niet zien!’ is de slogan die heerst.

Maar zeggen wat je denkt kan ook iets aardigs zijn, en die mening zonder argumenten blijkt dan gevoel. En emoties van die ander respecteren: de overtreffende trap…