Even na 2 uur kom ik thuis en voel aan de mood van mijn feline vriendjes dat ze erg blij zijn me weer te zien. Dat vuurwerk buiten maakt dat ik ze wat onrustig vind, en ik besluit wat extra aandacht te schenken aan ze. Normaal ben ik dan ook liefst thuis met Oud & Nieuw-vieringen, al was het maar om te ervaren wat al dat lawaai met hun doet. Helaas voor hun heeft mijn moeder een al wat oudere Shitzu, die niet weet waar ze het zoeken moet door dat vuurwerk, waardoor ik ook deze keer dit feest bij moederlief vier, samen met nog twee vriendinnen. Hoewel het hondje al bijna geheel doof en blind is, weten we hoeveel last ze ervan heeft. Ze kruipt zowat in ons, als ze even op schoot zit.

Weer thuis, in bed word ik dus gelijk overvallen door een knuffelige kater en dito poes, die allebei wel wat extra liefde kunnen gebruiken. Dus aai ik ze lieflijk en speel met ze, totdat ik eindelijk volledig van de wereld in slaap kachel. Mijn roes moest ik wel uitslapen, want mijn rock ’n roll lifestyle these days, zorgt ervoor dat dat ene genoten biertje en dat feestelijke glas champagne rond middernacht, me volledig op de kop deden staan.

En wakker doet worden na een uurtje of vier slapen. En dan volgt het zoeken naar. Mijn God, er is een Nieuwjaar aangebroken en ik heb me totaal geen goede voornemens voorgenomen! Er is ook niets wat ik zo uit mijn pet kan toveren wat nog verbeterd mag worden. Ik tuur eens om me heen, en peins vertwijfeld, met welke insteek ik dit Nieuwe Jaar kan gaan beginnen.

Dus stap ik wat rond in mijn hoogglans rode keuken en mijn oog valt plotseling op mijn eeuwenoude jus-pan. Plotseling voel ik een dringende noodzaak die tot op de bodem glanzend te reinigen. Alsof dat symbool moet staan voor dat Nieuwe Begin. En die andere pan, met wat restjes aan gewraakte uiensoep, mag ook wel weg. En schoon bovendien. So much voor goede voornemens. Alles moet met een schone lei beginnen, blijkbaar, en ik bespot mezelf om dit soort vaagheden.

Even later ga ik zitten in mijn kleine hoekje van mijn boudoir dat speciaal is ingericht als mijn kantoor. Ik bekijk mijn blog statistieken, en vraag me af of ik die op nul zal zetten om een frisse start te maken. En met wat kritische ogen kijk ik opnieuw naar de lay-out van deze blog. Die afbeeldingen die ik altijd inzet, met behulp van die Pixabay Images plugin, irriteren me altijd ietwat. Ik wil er altijd meer werk van maken, maar zodra ik die blogpost geschreven heb, kan ik niet wachten met publiceren. Dus dan moet er even snel een ludieke afbeelding gezocht worden die ik via die plugin even gauw invoeg. Maar, ik vind dat ik daar ook iets mee moet.

Vanwaar die haast, trouwens, wat ik heb om altijd direct te publiceren? Ik wil daar eens wat meer geduld voor betrachten. En geduld is nu niet echt mijn ding. Nu niet, en nooit geweest. Zie daar, ergens, ooit… zal ik een geduldig mens worden. MMXVII mag er aan geloven…