Mag graag fantaseren wat er zich afspeelt in het brein van de rijksten der aarde. Hoe zij aankijken tegen de wereld en een bepaalde problematiek, zoals bijvoorbeeld de zorg. Ik kan me zo voorstellen dat ze hun overvloed aan geld wel proportioneel willen delen, maar dan niet conform de eisen en trends van de politiek, want dan komt er vaak niets van terecht. Dat dunkt zelfs mij. Want ook de rijksten der aarde betalen belasting, immers. Soms vermoed ik dat zij wel delen, en zodanig dat hun linkerhand niet weet, wat de rechterhand doet.

Tja, ik geloof nog steeds stellig in het goede van de mens. Van ieder mens, trouwens.

Volgens Business Insider bezitten de 8 rijkste mensen ter wereld evenveel vermogen als de 3,6 miljard armste mensen. Daarmee ontstaat er natuurlijk wel iets van een soort van kloof. Ik wil in deze blogpost niet  per se gaan wijzen naar en ringeloren aan hun mogelijke barmhartigheid. Ik weet namelijk dat bijvoorbeeld een Bill Gates veel doet aan liefdadigheid, maar wel op zodanige manier dat hij dat soort instanties zelf in het leven roept en een vinger in de pap houdt.

Het heeft dus iets te maken met zelfstandigheid en de macht hebben om alles naar hun eigen hand te zetten. Zouden zij dat geld onvoorwaardelijk delen met het gepeupel der aarde, en komt er dan nog iets van terecht? What’s worse, verliezen ze daarbij een stukje macht?

En tja, de echte macht die zou de kloof dichten. Naïef ben ik, denk je dan?

Of zouden ze denken in termen van balans en een mogelijke verstoring daarvan. Ooit heb ik een leraar – tot mijn ontzetting – horen fluisteren dat een oorlog – bijvoorbeeld – goed is voor het in balans houden van de wereldbevolking. Zou het gros van de rijksten denken in termen van sterk of zwak en daarmee een kern van balans willen forceren?

Zo veel vragen. Zo weinig antwoorden. Ik kan alleen maar gissen, en jij vermoed ik, ook. Ik zoek altijd weer daar, waar mijn verbeelding het sterkst is. En nu jouw vraag inderdaad, ja, ik zou ook liever rijk zijn dan sexy, maar het is, zoals het is…