Eergisteren kwam MacOS High Sierra los en aangezien moeke ook voorzien is van een iMac dacht ik daar ‘even’ die upgrade te doen. Met als resultaat een kanjer van een foutmelding. Gelijk kreeg ik de koude rillingen om het mogelijke verlies, want di Mama doet veel op de computer. Fotogewijs is ze al jaren dia’s en foto’s aan het scannen van drie of meer generaties van onze familie. En ja, ze houdt zich natuurlijk ook aangenaam bezig met genealogie. Daar wil ik toch wel een applausje voor geven, want ze interesseert zich voor alles wat maar te maken heeft met de vooruitgang op elk vlak. Op haar leeftijd vind ik dat absoluut knap.

Natuurlijk wist ik dat ik nog snel alles zou kunnen kopiëren naar een andere losse harde schijf. En daar heb ik me een stief kwartiertje – lees: luttele uren – mee bezig gehouden.

Ondertussen probeerde ik geen tijd te verliezen door me te laten leiden door de emotionele waarde van die dia’s en foto’s van mijn verleden. Dat lukte niet helemaal, kan ik wel stellen, want die kiekjes lieten delen van mijn jeugd, vakanties, en smartelijke herinneringen zien die ik me nog maar vaag kan herinneren. Ze zaten daar ergens verstopt te zijn in een hokje in mijn hoofd. Alsof ze daar triomfantelijk hun revanche mochten doen, door me heel even weer te confronteren als leuke en grappige souvenirs van toen.

Het is echt van de zotte dat je je bepaalde dingen niet meer kunt herinneren, totdat je weer eens een foto ziet. Als levend bewijs.

Soms vraag ik me oprecht af, of ik me reeds zorgen moet maken over mijn geheugen. Zaken die een half jaar geleden voorvielen vergeet ik rap. Ik moet vaker noteren, en gelukkig helpt deze blog me daarmee reuze, maar nog niet genoeg.

Die hokjes en vakjes in mijn brein, die ik niet dagelijks aanspreek die intrigeren me vandaag. Natuurlijk kun je niet alles onthouden, want je zou eens geen denkruimte over hebben. En men roept ook wel dat mensen met een sterk geheugen een zwak oordeel vellen.

Ik heb dus wel en maak gebruik van RAM als in werkgeheugen, maar de rest daar doe ik niet zoveel mee, als in slecht geheugen. Misschien dat het juist mijn geweten ten goede komt. Hoe dan ook… Ook ik moet dringend aan een ‘upgrade’…