Soms zie ik deze wereld ongefilterd aan me voorbij trekken. Min of meer door die bewuste keuze te stoppen met shaggies te roken, en mijn nieuwe verslaving onverwijld aan een e-sigaret te wijden. Ik zei nog zo: ‘Let op! Ik ben er klaar voor.’ En dan ben je er potjandosie ook klaar voor. En mee NB.

Eerlijk gezegd, verbaast het mezelf nog het meest dat het lukt.

Al kan ik wel stellen dat dat eeuwige strooien met shag, overal en nowhere, me danig die wrevels opleverde. Dat spul lag op de gekste plekken en ik ergerde me er zodanig aan dat ik er wel iets mee moest. Stoppen, leek op dat moment een optie. En de enige optie.

Dus nu hijs ik af en toe aan die e-sigaret en zie een heldere wereld. Helderderder dan dat ik ooit voor mogelijk had gehouden.
Ik zweer erbij dat die shag me al die jaren een benevelde wereld schonk. Alsof je je brein altijd wilde vergiftigen. Alsof je die waas doelbewust voor eigen ogen hield.

Misschien was het ook tijd om wakker te worden. En mijn ogen te openen voor dat wat ik nooit heb willen ontdekken. Aan mezelf. En de rest van de wereld.
Ik kan niet zeggen, wat nu de meeste bevrediging schenkt. Die klare blik en de helderheid. Of het feit dat ik weet dat ik ook zonder kán… Ooit.