Na een paar stressvolle dagen – of denk je dat alleen maar? – is het me gelukt de ergste gewenning af te zweren. Er zijn natuurlijk nog steeds momenten dat ik denk dat ik moet roken, maar nu weet ik dat me nu al beter voel – qua luchthappen en conditie – en zijn dat soort gedachten alleen maar verslavingsroepen. Ik noem het maar wat.

Ik realiseer me nu dat de momenten dat ik dacht dat ik met een sigaret beter kon nadenken, ik in wezen mezelf ‘bedwelmde’, als een laken die ik gooide over een zee aan gedachten. Als ik het voorheen even niet zag zitten, stak ik maar een sigaret op in plaats van dat probleem daadwerkelijk aan te pakken. Omdat er ook momenten zijn dat iets misschien niet zal lukken en je die momenten liefst wil vermijden.

En prompt kwam deze quote net voorbij op Twitter:

To lose patience is to lose the battle ~ Mahatma Gandhi

Die wil ik even onthouden, want ongeduld met mezelf en de rest is nog wel een dingetje van me.

Voor het moment waag ik het te denken dat ‘body, mind & spirit’ volledig met elkaar in overeenstemming moeten zijn, en dat kan niet als je je lichaam stelselmatig vergiftigt.

Tot zover. Ik zal er niet te lang over doorgaan. Ik besef dat het voor die ander niet meer dan normaal is dat je niet rookt. Ik ben wel heel blij met mezelf dat ik zelf-discipline aan de dag kan leggen. Dat is dan weer een veer die ik mezelf graag in de kont steek.