Ik heb dus Osteoporose, getuige mijn ene ingezakte (L2) ruggewervel. En daarvoor al twee pilletjes erbij gekregen. Ik zou zeggen, dames (!!), kauw elke dag – preventief – alvast die Calcium-tabletten. Ter voorkoming van. Want het beeld dat een Internist schept is niet bijster positief:
‘Voorlopig even geen gevaarlijke sporten beoefenen, want u zou iets kunnen breken, bijvoorbeeld uw heup!’

Ik denk dan, brrrr, en ga weer over tot de orde van de dag. Tenminste dat wil ik dan liefst, maar ze was nog niet klaar met me. Mijn hele leefstijl werd vervolgens op de schop genomen.

‘Wat klinkt u hees?’
‘Ja, ik zou zo een 06-sex-lijn kunnen beginnen.’
‘Rookt u?’
‘Ja, behoorlijk!’
‘Hoeveel rookt u?’
‘Ach, ik tel ze maar niet meer, maar veel, zou zeggen zo’n veertig tot vijftig per dag!’
‘Roken werkt Osteoporose ook behoorlijk in de hand, dus als ik u was zou ik stoppen…’

Het was van de week al zo’n veeg teken, bij de super hieronder. Achter de kassa waren plotseling de rookwaren achter beplakte ramen verstopt, alsof een roker dan maar spontaan vergeet dat hij een verslaving heeft. Maar goed, ik weet natuurlijk dat roken slecht voor mijn gezondheid is. Ik mopper niet. Ik ga deze uitdaging aan. En liefst zonder hulp van buitenaf, want… tja, ik wil mezelf bewijzen dat ik mezelf die lol gun. Bovendien:

When you make a commitment, you build hope. When you keep it, you build trust.

Ik kan je edoch niet vertellen hoeveel stemmetjes er vanuit een verslaving ontstaan binnen een brein. Die stemmetjes werpen – één voor één – allemaal onzinnige bezwaren op. Ik zal ze hier maar niet herhalen, want dat doet mijn image geen goed.

Natuurlijk weet ik gevoelsmatig én rationeel dat mijn leefstijl anders kan. Moet zelfs. Een verslaving aan de kant zetten zou moeten lukken. Ik heb altijd geweten dat roken slecht voor me was, dus ik was gestopt met denken. En ik zou liegen als ik zou stellen dat het een makkie is, want heb het reeds zo’n twintig keer gedaan.

Er komt echter een tijd, dat je stappen zet om die betere mens te worden die diep binnen in je schuilt. Dat je beseft dat het eigenlijk helemaal niet zo grappig is als je zegt dat je louter één slechte eigenschap hebt omdat je rookt.

Ik weet dat deze blogpost vervaarlijk veel lijkt op een letter of committment. Soit.

Ben ik eindelijk 48, besef ik dat ik toch nog volwassen moet worden…