Jawel, dit is een blog. Toch wel. En de reactie-mogelijkheid staat altijd open. Wagenwijd. Er wordt echter weinig of niet gereageerd hier. Hier niet, maar ook door mijzelf op andermans blog niet. Je zou haast denken dat ik dat doe uit protest, dat niet elders reageren, maar niets daarvan.

Ergens snap ik dat, dat men niet reageert. Ik schrijf vaak nogal persoonlijke stukjes. (Je-weet-wel, zo’n Blog waarvan men in paniek slaat omdat het niet écht een vaste niche heeft.) Recht uit het hart. Ik plan nooit blogs in namelijk. Elke dag komt zoals het is. Elke dag bekijk ik hoe mijn pet staat en of ik het waard vind dat het ethernet op te slingeren. Zo’n beslissing, daar kan ik úren over dubben. En als zo’n persoonlijk stukje – hoe dan ook geschreven moét worden dan het levenslicht ziet à la een bevalling met veel verdoving – ben ik qua persoonlijke prestatie al best wel trots op mezelf. Sommige zaken zijn namelijk ook voor mij een overwinning.

Ik riep het reeds eerder, deze blog heeft mij meermaals gered van dat schier oneindige cirkeltje van coaches of psycho-therapeuten waar je – God forbid – nooit uit kan komen. Zolang ik schrijf, krijg ik de zaken heel helder te zien. Het is alsof mijn vingers een soort van therapeutische analytici zijn, die ik maar gewoon hun gang laat gaan. Komt wel goed met mij. Ooit.

Natuurlijk valt het me op dat her en der meningen heersen dat een Blog zonder reacties ‘dood‘ is. Het lijkt erop dat men zo’n Blog daarmee weinig waarde toebedeelt. Terwijl ik van mening ben dat blijkbaar mijn lezerspubliek – want die is wel degelijk aanwezig op de achtergrond – volwassen genoeg is om niet bij elke scheet of snottebel “Herkenbaar!” te roepen. Of mij anderszins van adviezen of tips & tricks te voorzien.

Een blog mét zónder reacties is dus te allen tijde bij dezen nog steeds een Blog, omdat ik het lef heb mezelf een Blogger te noemen. Ik meet mijn succes er niet aan af. Ik weet namelijk dat er een publiek voor is. En Eureka, dit Blog waar men weinig reageert, is nog steeds een Blog, zolang ík het niet opgeef.