“Nature will find a way!” Dat is volgens mij de mooiste uitspraak van liefst 5 woorden lang. Het vertelt het verhaal van het universum, de wereld en onze beschaving, als we dat al zo kunnen noemen. Ik hoorde het voor het eerst in Jurassic Park, volgens mij, toen onzijdige dinosaurussen op een gegeven moment een manier vonden om zich voort te planten.

Ik denk altijd weer aan die vijf simpele woorden, juist die zinsnede, als iemand tegen mij roept: “Maar dat gaat toch helemaal niet lukken?”

Misschien ben ik dan toch wél heel optimistisch en positief ingesteld. Misschien plopt dit zinnetje juist in mijn brein op, als ik het even niet meer zie zitten. Vaker wel dan niet, ben ik ervan overtuigd dat iets hoe dan ook een oplossing gaat krijgen. Is het niet goedschiks dan wel kwaadschiks, maar de natuur vindt die weg.

Iedere keer als ik dat zinnetje weer eens oproep, dan vervaagt de enge leegte die het leven zo af en toe brengt. Dan neemt mijn grootse en meeslepende fantasie een vlucht, en waan ik me altijd opnieuw vogelvrij.