Chronisch pijn hebben smeekt om vooruitstrevender medicatie. Het wil namelijk wat, als je bloedverdunners moet slikken de hele rest van je verdere leven. Dan verval je tussen een doodgewoon paracetemolletje of twee tot maximaal acht per dag, of je mag leren vliegen met morfine in de diverse vormen.

Want, nee, daar tussenin, mensen daar valt geen eer of ander recept te behalen.

Ik vind dat van de zotte.

Maar natuurlijk weet ik dat alles rond zorgverzekeringen die verrekt nare uitspraak ‘ONTzorging’ betreft, en dat het ook daar – louter – om geld draait.

Mijn optimisme wil echter, dat chronische pijn niet het einde van de wereld hoeft te zijn, maar met een nog uit te vinden ‘nieuw medicijn’ juist een mogelijk begin.