“Ja! Maar natuurlijk geloof ik in kabouters! Dacht je dat ik hierover zou gaan praten, als ik daar niet van overtuigd was?” Aldus een van mijn grappigste medeleerlingen, die wonderwel een spreekbeurt hield over – je gelooft het niet – kabouters. Volgens mij was dat aan de hand van het prachtige boek van Rien Poortvliet.

Ik vind dat bijzonder mooi én prettig bovendien, dat iemand over een futiel onderwerp kan uitweiden, en dan in volle overtuigingskracht zegt erin te gelóven. Dat is humor. Dus lag de hele klas in een stuip nadien. Ze kreeg ook een heel hoog cijfer voor dit hoogstandje. Logisch, het was dan ook het fijnste uurtje die dag. Van die week. Van die maand, en misschien wel van dat hele semester.

En iets in haar karakter doet me altijd denken aan @electricluna. Da’s ook zo’n plezant topwijf. Plus ze schrijft die geweldig mooie blogposts waar ik – heel eerlijk – hartstikke jaloers op ben.

Ergens zoek ik altijd weer naar die openheid, en dat enthousiasme in mensen. Zo herinner ik me ook nog een klasgenootje, die behoorlijk intelligent uit de hoek kon komen. Ze was dan ook het lievelingetje van de meester. En ik gunde het haar ook nog eens volop, want op de een of andere manier is het altijd weer fijn toeven in de nabijheid van dat soort mensen. Ze zijn een soort zevende hemel op aarde, hun glimlach is goud waard. Ze lijken voortdurend een soort Cha Cha met je te dansen. Stiekem. Ze schenken je buitengewoon veel energie, en als je het mij vraagt raak ik van de weeromstuit – ook stiekem – altijd een beetje verliefd op hun buitenissige karakters. Want ze leren je; waarom zou je gewoon doen, als het ook bijzonder kan, immers?

Maar wat maakt nu dat ik me dat nu plotseling herinner? Op de een of andere manier weet dat slag me altijd te overtuigen van het nut van het hebben van een levendige fantasie en ongebreideld gevoel voor humor. Die mensen uiten zich als het ware met de volle overtuiging dat je mag dromen. En beter nog, ernáár léven.

Net als Loesje.nl reeds orakelde, heb ook ik steeds meer dat vertrouwen, dat je alleen tijd verspilt als je vergeet ervan te genieten.