Latest stories

#WOT, deel 27: verhaal

#

Ook ik ervaar de laatste tijd wat moeite om in een verhaal te komen. Moet ik er wel bij zeggen, dat ik dusdanig word opgeslokt door het dagelijkse leven dat ik er werkelijk waar geen tijd voor vrij maak. Liefst zou ik bij mooi weer, me ergens buiten op het terrasje van dat bistrootje bevinden, en dan voorzien van een natje en droogje, ellenlange verhalen typen. Over alles wat me op dat moment...

Time-out en reset

T

Kind zijnde mocht ik absoluut niet in de weer met zogenaamde speeltjes als bijvoorbeeld waterpistooltjes, want mijn vader die de Tweede Wereldoorlog van zeer nabij mocht meemaken, was daar zwaar op tegen. Als een van de weinigen in mijn straatje overigens. Eén van zijn luguberste herinneringen was dan ook, dat de nazi’s hem en lukraak andere mensen op straat verplicht lieten kijken hoe zij...

Mijn ietwat lugubere tandartssprookje

M

Iedereen die ooit de Marathon Man heeft gezien weet waarom ik reeds sinds jonge leeftijd zo’n geweldige hartstocht (NOT) heb om ieder jaar trouw mijn halfjaarlijkse tandartsbeurten netjes te vervolmaken. Al wil ik dan graag geloven dat iedereen de tandarts liefst een peu/boel, mijdt. Vooraf bezoek ik meestal ook de mondhygiëniste, waardoor ik reeds vóór ik de tandartspraktijk instap weet...

#WOT, deel 26: kantoor

#

Hoewel ik reeds sinds jaren thuis ben komen te zitten – zonder een fysieke broodheer – heb ik vrijwel iedere maandagochtend last van de Blues. Zo’n kater, je-weet-wel, dat ik geen doel heb om naar bijvoorbeeld een kantoor te gaan. Een vast ritme te hebben. Ja, ik mis zelfs die klungelige gesprekjes bij de koffie-automaat. En ja zelfs dat, ik meen dat ik zelfs de reistijd van en...

#WOT, deel 25: voorraad

#

Laatst bevond ik me ergens in een groepsmeeting, en toen men hoorde dat ik op mijn leeftijd (nog) geen partner had, en ook (nog) geen kids, noemde men mij spontaan een ‘Partygirl’, die flierefluiter die intens geniet van het leven. Enerzijds klopt dat wel. Anderzijds absoluut niet: ik ben geen partypooper. Nooit geweest ook. Daarvoor ben ik te veel een Einzelgänger of te introvert. Ik...

Over mij

picca moiHee hallo, ik ben Irene, bijnaam Pix en blog sinds 2002. Af en toe vind ik het heerlijk om in het toetsenbord te klimmen en alles lekker van me af te schrijven. In het kader van die geweldige flow, je-weet-wel. Ow… en mijn haar zit ook altijd goed… Lees meer.