Aardig zijn; maar wat heb je eraan?

Aardig zijn; maar wat heb je er aan? ~ @iPIXtitude.nl
Uit eigen collectie

Dat was het antwoord van een man, toen hij me vroeg hoe ik over een van onze nieuwe collega’s dacht. Natuurlijk had ik geopperd dat ik vond dat dat nieuwe collegaatje ‘aardig’ was, iets wat ik altijd roep als ik de persoon in kwestie nog niet goed genoeg ken om verdere uitspraken over te kunnen doen. En zijn spontane reactie was dat men ‘met aardig zijn niet ver komt’, want werkelijk waar, men heeft N.I.E.T.S. aan aardigheid. In eerste instantie was ik met stomheid geslagen. En met recht.

Aardig zijn is blijkbaar uit den boze, was mijn innerlijke reactie toen nog. Ik toog eens op verder onderzoek uit. En dit onderzoek heeft me letterlijk jaren van mijn leven gekost, kan ik je vertellen. De resultaten ervan zijn mijns inziens niet zo bijster positief.

En om je heel eerlijk te bekennen wil ik maar wat graag zelf wel ‘aardig gevonden’ (lees: uit beleefdheid) worden. Dat heet dat ik op gezette tijden positieve kreten uit naar een ander toe. “Dat doe je goed!” Of anderszins, in de vorm van een positieve bekrachtiging een wat diepgaander gesprek uit wil lokken. Mijn innerlijk (of is het intuïtie?) vertelt me immers dat vaker wel dan niet er toch een soort diepgang kan zijn, zelfs bij die mens waarbij je het het minst verwacht.

Bij de heren onder ons ontstaat dan gelijk een soort van lichtelijke paniek. Ze stellen maar al te snel in het vervolg van het gesprek dat ze ‘reeds bezet’ zijn in de vorm van een vaste relatie. Niettegenstaande (mooi woord) het feit dat ikzelf niet uit ben op een relatie met juist diegene, maar gewoon ‘aardig wil zijn’. En dat dit komischerwijze maar al te vaak verkeerd opgevat wordt. Het is dus geen verkapt aanzoek, heren. Het is gewoon een soort van meeleven, noem het welwillendheid, of een spontane uitbarsting van aangenaam koeterwalen. Daar hoeft men niet zo van te schrikken, hoor.

Bij de dames onder ons werkt dat bijna net zoveel wrevels in de hand. Als ik een goede bui heb, en roep, dat je haar zo goed zit die dag, betekent dat niets anders dan juist dát. Of dat je een leuke trui draagt, of die jaloersmakende schoenen, het zijn allemaal schijnbaar loze opmerkingen die maar al te vaak verstrekkende gevolgen hebben. Hoeveel complimenten mág iemand eigenlijk uitdelen zonder als slijmbal bestempeld te worden?

En dan weet ik plots weer waarom het zo belangrijk is dat je iedereen oprecht aardig benadert en minstens drie tot duizendenéén kansen moet bieden:

Everyone you meet is fighting a hard battle you know nothing about. Be kind. Always.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: