Even over mijn rimpels

Op mijn voorhoofd prijken tegenwoordig twee prominente rimpels. De ene schuin, de andere niet eens in volmaakt tegenwicht, maar toch alomtegenwoordig. En ze worden steeds duidelijker te zien. En de groeven dieper. Die eerste steeds diepgravender rimpel aan de rechterkant boven mijn linkeroog doet me denken aan een vraagteken. Het ontstond vast en zeker naarmate ik steeds maar vragen kreeg en minder antwoorden, wat het leven dan ook vaak bij je oproept. De andere die daar pal bovenop staat is mijn meer zorgelijke rimpel.

De eerste vraagtekenrimpel ontstond dus reeds vroeg. Ik denk zelfs dat ‘ie er kwam toen ik nog een vrijgezellige twintiger was. Tja, zelfs als je jong bent dus, knallen die vraagtekens er uit. Maar hee, toen mocht dat.

Net als mijn eerste grijze haren, wat me jaren heeft genoopt om er tegenop te verven. Ik heb zelfstandig minstens drie haarverffabrikanten kunnen laten overleven, en daar ben ik niet eens trots op, maar dan toch, maar dat terzijde. En ook mijn wenkbrauwen moeten eraan geloven, zonder steeds manhaftig die grijze haren eruit te trekken. Nu ga ik nog niet zover ze maar totaal weg te scheren of te plukken, en een indrukwekkende streep te trekken zoals die hedendaagse trend voorschrijft, daarboven mijn ogen. Mijn ogen met hun parmantige versterking in de vorm van een mooie bril trekken genoeg aandacht, immers.

Het laatste jaar baart mijn mond me wel enigszins zorgen durf ik je nu eerlijk te bekennen, want ook daar verschijnen boven mijn bovenlip enkele diepere groeven. Zodat ik niet meer tamelijk zorgeloos wegkom met lipstick, maar er zelfs een potlood aan te pas moet komen om die vrolijke knalrode lipstick binnen de kaders te laten blijven, zeg maar.

Dan nog, terwijl je tegenwoordig dus niet meer mag roepen dat je gracieus oud(er) wil worden. Zonder hulpmiddelen, maar dat je dat alles gepassioneerd moet ondergaan (such is life, after all!). Die rimpels, daar ben ik best wel trots op. Net als mijn overige rimpels die overigens verschijnen rond mijn oogleden, de zogenaamde lachrimpels. Ook daar hoeft geen Filler of Botox aan te pas te komen. Die mogen welig tieren. Ze tonen immers mijn menselijkheid, in kracht én zwakten. Van diepe- naar hoogtepunten. Hoera, blijkbaar ben ik dan toch een vrouw!

2
0

Share Post

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on tumblr
Share on whatsapp
Share on email

Wat je niet wil missen:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Subscribe

Just subscribe to my newsletter
to receive all fresh posts

home3-hero-img.jpg
%d bloggers liken dit: