Van de week nam ik me voor was het tijd mijn kleine katje te laten chippen. Ze komt vooralsnog niet buiten. Nee, want ik ben zo’n neuroot dat ik wel inzie dat ze – mocht ze van de rand van mijn balkon ontsnappen – ze hier nooit meer terug kan komen.

Alle deuren hier in dit complex zijn namelijk per sleutel toegankelijk. En een kat trainen op… Nu ja of nee… Dat gaat ‘m niet worden. Vooralsnog houd ik haar dus nog maar even in huis.

Dierenarts galore

Maar goed, ik was dus weer eens bij een dierenarts. En gelijk wat Euri’s lichter, nadien. Want hee, wat gaat dat makkelijk allemaal, zo’n dierenvriend plukken. De dierenarts vond geen vlooien, maar was er heilig van overtuigd, en probeerde ook mij ervan te overtuigen, dat de paar zwarte stofjes in de huidharen van Coco, vlooienpoep was. Dus inderdaad, gauw een vlooien- én ontwormingskuur. Plus vanzelfsprekend de absoluut noodzakelijke vaccinaties tegen de katten- en niesziekte à € 50,=. En de chip à € 40,=. Kedang.

Als liefhebber van katten zie ik natuurlijk ook wel in, dat je dat beestje wil beschermen tegen allerlei kwaadaardige invloeden, maar mijn knip zei nadien wel “Ouch!”

De dierenartsassistente probeerde me ook met een horrorverhaal een sterilisatie van Coco aan te praten. Want de bevruchting van een poes verloopt niet zo fijntjes, zo zei ze. In eerste instantie had ik aldus een datum afgesproken waarop arme Coco zou worden gesteriliseerd. Maar de volgende dag bedacht ik me, dat dat gerust ook een paar maanden later kan, zodat mijn knip er niet gelijk al te veel onder hoeft te lijden.

Ook even huishoudelijk wat info

De stoel op bovenstaande foto is overigens een nieuw krijgertje. Heb ik gekregen van de voorzitter van de stichting van mijn vrijwilligerswerk. Het zou anders maar naar een kringloopwinkel zijn verhuisd, maar hemel wat vond ik die stoel gelijk al mooi. Het heeft dan ook de naam: ‘loveseat’ en dus ben ik bijna automagisch verliefd geraakt op het model. Zo te zien, vindt Coco het ook geweldig.

Ik heb nu een plantenspuit klaar staan. Mocht Coco deze stoel ook als krabpaal gaan benutten, dan is ze bijna gegarandeerd een koude douche rijker…

Over mij

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

Je wil misschien ook genieten van:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: