Geen meisjemeisje

G

Al mijn hele leven hou ik er maar weinig vriendinnen op na, want ben geen meisjemeisje. Ik ben meer een meisjejongen dat nog niet opgegroeid is, of volwassen wil worden en groeien tot meisjeman, zeg maar.

Ik ben van het soort dat vroeger altijd mee mocht voetballen met de jongens in de buurt, omdat ik altijd het enigste meisje was in de straat. Dat meisje dat niet huilde als ik weer eens te wild van de schommel donderde, maar lachend opstond en verder ging.

Ik voel me dan ook vaak een buitenbeentje en ietwat geïntimideerd als ik me wel in het gezelschap van veel dames bevind. Terwijl ik hun gespreksstof vaak wel heel komisch vind, is mijn eigen gespreksstof van heel andere aard. Dus houd ik maar mijn mond, en luister – zwijgend – mee. Nochtans wil dat vaak niet in goede aarde vallen, want ik vertel zelf dus maar weinig, zeker als het mijn gevoelens betreft.

Daar komt ook nog eens bovenop, dat ik ook nog eens een typische ondernemersdochter ben. Dus de gesprekken van andere collegae (‘de baas verdient aan me’) kan ik ook niet geheel volgen. Ik ben dan ook altijd een andere mening toegedaan, die van de ondernemer zelf, en dat wordt me vaak niet in dank afgenomen. Weer beter in zo’n geval, is dat ik mijn mening dan maar voor me houd.

Wie zei ook weer dat spreken zilver is en zwijgen…?

Ik baal daar soms ontzettend van, en ik heb me vaak in velerlei bochten gewrongen om mezelf het tegendeel te bewijzen, door me wel te kleden als een meisjemeisje. Maar ja, uiterlijke schijn valt altijd heel snel door de mand, vooral als de dames in kwestie me wat beter leren kennen, hoewel ik dus niet heel veel zeg.

Komt ook nog eens bij, dat ik op mijn 52ste never nooit getrouwd ben, en geen kinderen heb. Dan word je dus al heel snel buiten de deur gehouden, want er zijn maar weinig overeenkomsten waardoor de dames me blijven mijden. En de heren maar al te graag en te gauw denken dat ik op hun aas.

Met name dat laatste is nogal lachwekkend. De gemiddelde Nederlandse man is dusdanig overtuigd van zichzelf en zijn mannelijke kwaliteiten, dat ze denken dat als een vrouw eens vriendelijk lacht, ze gelijk Anschlüss wil. Niettegenstaande het feit dat ik van nature alleen maar dat meisjemeisje ben, die met iedereen door één deur wil kunnen.

Ik heb daar iets op gevonden. Dieren ondervinden er geen last van, dat gedoe van de mensheid. En mijn feline vriendje, de kat, vindt me helemaal prima…

0
0

About the author

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

1 comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Wat een ontroerend verhaal. Zo eerlijk. Ik ben eigenlijk ook een meisjejongen geweest of hoe je dat noemt. Maar mijn moeder naaide graag en veel, dus ik droeg elke week een nieuw gesmokt jurkje of overgooier en zag er dan zéér meisjemeisje uit 😉

By Pix

Over mij

moiHee hallo, ik ben Irene, bijnaam Pix en blog sinds 2002. Af en toe vind ik het heerlijk om in het toetsenbord te klimmen en alles lekker van me af te schrijven. In het kader van die geweldige flow, je-weet-wel. Ow… en mijn haar zit ook altijd goed… Lees meer.

Reacties

  • Cin 23 oktober 2021 at 14:28 on Delen?Heel herkenbare vraagstukken. Ook ik heb best getwijfeld of ik wel weer elke dag wilde delen op twitter en facebook.
  • Paul 11 september 2021 at 17:10 on WordPress-perikelen in de vroege ochtendHet blijft knap hoe je je weg vindt in de achterkant van Wordpress, Irene.
  • Micheline 7 september 2021 at 20:34 on WordPress: 18 jaarEn jij maakt er mooie sites mee. Maar oh oh, wat wordt er elders verschrikkelijk veel bagger geproduceerd.

Over copyrights enzo

© 2002-heden iPIXtitude.nl. Alle rechten voorbehouden.

%d bloggers liken dit: