Money money money

Money money money ~ @iPIXtitude.nl
Photo by Josh Appel on Unsplash

Ik lees ze steeds vaker. Die berichten die me koude rillingen doen opwekken. Op Facebook, maar ook elders. Mensen die maar weinig geld tot hun beschikking hebben en aan de bedelstaf moeten voor kleine of grote zaken voor wat betreft hun interieur. Omdat ze geld hard nodig hebben voor een droge boterham.

Ik snap dat. Zelf heb ik het immers ook niet ruim qua centjes. En misschien vandaar dat het me zoveel doet.

Ik scroll dat soort berichten het liefst heel hard verder. Maar soms zijn die berichten zo alarmerend, dat ik toch even teruglees wat de situatie precies is. Zo las ik het verhaal van een vrouw die in scheiding lag, waarbij haar toekomstige ex- toch even wat extra geld over de bank heeft gegooid, waardoor ze na de scheiding zwaar in de financiële shit is beland. Wegens dat ontbreken van huwelijkse voorwaarden. Of dat verhaal van ziekte, arbeidsongeschiktheid en overige misère, waardoor men dan niet meer kan rondkomen. Ineens.

En als je dat dan leest voel je die druk. Ervaar je die beklemmende spanning, van haal ik het wel tot de volgende storting op mijn bankrekening? Toch maar weer een boterham voor het avondeten. En echt, soms wilde ik zo ondubbelzinnig hard dat ik zomaar wat geld over de balk kon smijten. Om niets. Nada. Gewoon even dat idee hebben dat je het kwijt kunt. Zomaar. Kedang over mijn balkonhek.

Ik kan op tv dan ook niet kijken naar faillissementsprogramma’s of andere reality-tv waarin men zowat heropgevoed lijkt te worden, alsof men stout is. Alsof men een tik op de vingers moet hebben, omdat men te weinig geld heeft. Zo van: wie voor een dubbeltje geboren is… en dat dan bestraffen. Publiekelijk. Walgelijk en gruwelijk tegelijkertijd.

Terwijl, anderszins, men ook niet te lichtzinnig is ten aanzien van hen die het beter lijken te doen. Maar gek, dat soort afgunst heb ík dan toch níét. Eerder de vraag hoe die mensen dat dan toch maar klaarspelen en hoe ik mezelf dat soort karaktereigenschappen eigen kan maken. Ik wil wel leren. Altijd.

Ik vermijd dat kijken naar reality-tv allemaal liefst. Kijk ik nog liever naar de zoveelste herhaling van The Big Bang Theory. Alles wat de boel een beetje opvrolijkt.

Maar dan toch?! Als ik heel eerlijk mag zijn dan hoeven al die extra miljoenen nu ook weer niet. Ik heb immers wel meer geleerd om van kleinere dingen heel blij te worden en blijven. Naast de schrale troost dat ik in het donker vaak erg veel lichtpuntjes kan zien.

Eén gedachte over “Money money money”

  1. Ik vind het angstig als ik zie hoeveel bijvoorbeeld de energierekeningen omhoog gaan bij mensen die daarvoor al amper rond konden komen. Ik zou willen dat ik iedereen kon helpen, maar dat kan natuurlijk niet. Ik hoop wel dat hier tijdig een oplossing voor komt.

    Inderdaad, The Big Bang Theory is dan een fijne afleiding.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: