#WOT, deel 8: wandelen

#WOT, deel 8: wandelen ~ @iPIXtitude.com
Uit eigen collectie

“Na bijna een jaar corona met alle restricties van dien, ben ik één ding zeker, ik ben het eigenlijk wel zat. Nou is dat makkelijk praten, want op die manier komen we er echt niet van af”, aldus schrijft Ali in de #WOT van deze week.

Ik kan het niet meer dan eens zijn met Ali. Want ook ik ben de coronapandemie meer dan spuugzat. En als het me allemaal even te veel wordt, de meningen en verzuchtingen van anderen dat is, trek ik bovenstaande schoenen gauw aan, en maak mijn dagelijkse ommetje.

Dat deed ik overigens reeds, voordat er ook maar sprake was van een pandemie, of een speciale Ommetje-app, die daartoe in het leven werd geroepen.

Ik doe veel zittend computerwerk. En mijn geduchte derrière heeft af en toe een schop nodig om in beweging te komen, en te blijven, maar dat terzijde.

Het #WOT woord van deze week is:

Wandelen = 1) Buitenactiviteit 2) Drentelen 3) Flaneren 4) Kuieren 5) Lichaamsbeweging 6) Lopen 7) Slenteren 8) Sport.

Ach en wee

Van de week sprak ik meerdere mensen. En die gesprekken werden ook aanzienlijk persoonlijk getint. Achteraf, vind ik het dan weer frappant, dat ik een soort van zelfmeelij ontwikkelde, omdat men louter meeleeft. Of empathie tentoonspreidt.

Zo’n gesprek gaat dan als volgt:

“Jij mantelzorgt?”
“Ja, ik mantelzorg. Des morgens begeef ik me richting di mamma, en voltooi meestal de dagelijkse huishoudelijke beslommeringen, inclusief de zorg voor haar natje en droogje. Des middags ben ik vrij. En ’s avonds ga ik dan opnieuw richting mams om voor ons beiden te koken.”
“Ow, en is dat niet wat te veel voor je?”

Waarna ik terstond in elkaar zak, en ga nadenken over wat ik allemaal doe in het kader van die mantelzorg. Zou men dat meewarige eens achterwege laten, dan denk ik er waarschijnlijk niet eens over na, wat ik allemaal doe.

Let wel, op sommige dagen gaat alles gesmeerd, is er geen wolkje aan de horizon te bespeuren. Maar er zijn natuurlijk ook dagen, dat ik denk, geef mijn portie maar een ieder willekeurig iemand anders.

Punt is hier, dat we allemaal te veel zuchten en steunen, ikzelf incluis. Ik vraag me dan ook meermaals af, of dat meewarige, die empathie die men aan de dag legt, niet beter achterwege kan worden gelaten? Immers, als je gewoon doet wat er nu eenmaal gedaan moet worden, zonder er te veel over na te denken, ga je gewoon – doodgewoon – als een speer, of als ADHD’er met te veel aan energie.

Flaneren

Maar natuurlijk waan ik mezelf zonder al die meningen en uitingen ook wel eens zielig. Dat zit een beetje in de aard van de mens. En wat is er dan beter, om temidden van onze prachtige ontluikende natuur, je koppie te legen door fiks en fluks te flaneren. Getuige al die andere zielen, die ik tijdens het wandelen tegenkom, was ik hier niet alleen opgekomen. En, gelukkig maar…

Schrijf je mee?

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzint Ali een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. De vorige woorden kun je in het archief vinden.

0
0

DELEN MAG:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on tumblr
Share on whatsapp
Share on email

WAT JE NIET WIL MISSEN:

REACTIES:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll Up

Subscribe

Just subscribe to my newsletter
to receive all fresh posts

home3-hero-img.jpg
%d bloggers liken dit: