Boos

B

Zou zweren dat ik begon met bloggen omdat ik me regelmatig boos maakte. Dat ik ervaringen had, waarover ik dan geërgerd in de pen kroop, hetzij om het van me af te schrijven, dan wel een van mijn beruchte Open Brieven te publiceren.

Tegenwoordig valt het me op, dat de onderwerpen waarover ik zou kunnen schrijven met grote regelmaat afvallen. Omdat ze té persoonlijk zijn. Omdat ze door de mand vallen vanwege mijn toch al te strenge Innerlijke Criticus. Omdat ik me misschien wat meer ZEN voel, dan vroeger. Of misschien heb ik alles al wel eens geschreven.

Nu, dat is onzin natuurlijk.

Aangezien je regelmatig van standpunt kunt en mag verschillen, blijven onderwerpen altijd weer interessant, als je het tenminste vanuit een bepaald oogpunt kunt benaderen. En nieuwsgierig blijft.

Dat bracht mij nader tot het doen van een persoonlijk onderzoekje:

  1. Waarom maak ik me sinds kort minder boos?
  2. Word ik inmiddels gezapig (bedaard, bezadigd, gemoedelijk, kalm, kneuterig)?
  3. Denk ik té pragmatisch, dat wil zeggen, los ik alles dan maar stilzwijgend, en desondanks zuchtend en steunend, op?
  4. Wil ik me niet al te veel opwinden?
  5. Waar blijft mijn nieuwsgierige én onderzoekende aard dan, want de resultaten van een mooie blogpost spreken toch voor zich? Zelfs als dat vorm kreeg door boosheid.
  6. Zie ik het nut van je af en toe boos maken nog wel?
  7. Berust ik in de nadelen van mijn mogelijke boosheid?
  8. Of ben ik bang dat mijn vertoornde blogposts niet begrepen zullen worden? Immers, een vrouw die boos is, kan eenvoudig niet.

Ik staarde eens naar de betekenis van boos:

boos (bn): gebeten, geërgerd, giftig, grammoedig, gramstorig, grimmig, kwaad, nijdig, prikkelbaar, toornig, verbolgen, vergramd, verstoord, vertoornd, woedend, wrevelig. boos (bn): boosaardig, kwaadaardig, kwaadwillig, slecht, snood, verdorven, vijandig, zondig.

Wrevelig

Je snapt, ik ben met grote regelmaat wrevelig over mijn eigen acceptatie van het Zijn der Dingen. Ik moet en zal alles Im Frage Stellen. En het liefst zou ik de hele dag schrijven. Lukraak. Over van alles en nog wat. Maar dus niet zomaar. Er moet iets moedwilligs achter zitten, wat mijn kriebels in de vingertoppen dan verklaart.

Kortom, ik wil weer terug naar die boosheid. Dat was toch wel een veilige omgeving waar ik lekker plompverloren kon schieten op alles wat me niet aanstond. Dat ZEN-zijn is immers zo laf. Zo halfslachtig. Zo smakeloos ook. Er moest eens wat meer peper in.

Wellicht dat ik mijn grenzen dan weer kan overschrijden. En dat ik mezelf die peptalk weer kan geven om weer vlammende blogposts te pennen. Want zomaar niet kunnen schrijven, daar maak ik me dan nog bozer over.

Over mij

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

Ik wil reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll Up
%d bloggers liken dit: