Ik zou durven zweren dat ik niet dezelfde meer ben als een jaar geleden. Dat doet het leven met je. Door alle karateslagen heen, alle deuken die het je oplevert, de keren dat je opstond na die val. Maakt niet uit met hoeveel pijn en moeite je je daarmee moest getroosten. Je verandert. Tegen wil en dank.

Het is als dat blaadje dat valt van een boom. Dat verkleurt. En uiteindelijk verdwijnt.

Het #WOT-woord van vandaag is:

Veranderen: zodanig aan iets werken of iets behandelen dat het anders wordt. [refl] “zich ~” – zodanig aan zichzelf werken of zichzelf behandelen dat men anders wordt. [erga] het proces van anders worden.

Gunstig verloop

Of je er nu wel zo blij mee bent? Ik herinner me namelijk van mezelf dat ik als kind zo open en vrijmoedig kon zijn. Daar heb ik wel wat levenslesjes in moeten leren. Al snak ik dan wel naar dat vurige kind dat binnen in me verder leeft, want je oude ik sterft natuurlijk wel een beetje, maar niet helemaal. Dat vind ik an sich een positief geheim dat waarschijnlijk iedereen wel bij zich draagt.

Ben jij ook veranderd?

Denk je dat het leven jou ook gevormd heeft? En dat je daar wel een boek over kan schrijven, inmiddels? Ik lees het weer graag terug in de reacties.

Schrijf je mee?

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzin ik een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. De vorige woorden kun je in het archief vinden.

Over mij

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

Je wil misschien ook genieten van:

6 reacties

  1. Wat bij mij veranderd is, is spontaniteit. Door chronische ziekte moet ik mijn energie beter verdelen. Kon ik vroeger gelijk blij opspringen als iemand mij vroeg ergens mee heen te gaan, tegenwoordig moet ik bekijken hoe zich dat verhoud tot werk en andere verplichtingen. Ik vind dat erg moeilijk. Gisteren nog, ik kreeg kaartjes aangeboden voor een toneelstuk. 20 jaar terug zou ik gelijk JA gezegd hebben (als man thuis was dan of ik minstens zo snel oppas kon regelen) nu moest ik rekening houden met een nieuwe werkdag, druk weekend dat ik gehad heb, enzovoorts. Dus terwijl de kinderen het huis alláng uit zijn, kan ik nu ineens niet meer spontaan erop uit. Ik mis dat.

    Mijn WOT komt later vandaag 🙂

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: