#WOT, deel 41: routine

‘Ik heb een hekel aan sleur,’ roeptoeter ik, terwijl ik een mug wegsla. Een mug, hartje Herfst, maar hee, ook zij zoeken de warmte op. Al weet ik niet wat ze met dit godverlaten hemelse lichaam aanmoeten. Ik rook en drink immers. Soms veel, meestal minder. Volgens mij vergeten ze daarom spontaan waar ze me het beste kunnen prikken. Maar goed, die sleur daar wilde ik het even over hebben.

Het #WOT woord van deze week is

Routine = 1) Bedrevenheid 2) Bekwaamheid 3) Door gewoonte verkregen vaardigheid 4) Geoefendheid 5) Gewoonte 6) Sleur 7) Terugkerende bezigheid 8) Vaardigheid

Lunch

We lunchten in een warm bruin café, en kletsten wat over het leven, mánnen in het algemeen en bijzonder en werk, dat ook. Na al die járen aanploeteren tussen gezond en psychische ongesteldheid, heb ik nog altijd dat idee dat ik mezelf drastisch moet verdedigen. Al is het veel leuker om iedereen in het ongewisse te laten. En mezelf als een of andere extravagante diva te ‘verkopen’, zeg maar.

Mijn bestie leeft een heel ander ritme dan ik. Ze trouwde jong, kreeg twee wonderschone kinderen, en heeft een baan. En kan danig jaloers zijn op mijn levenswijze, als ze weer eens heerlijk tegen haar eigen lifestyle en fasen aantrapt. Soms willen we wel eens stiekem met elkaar ruilen. Hoe dan ook, zij kan beter tegen sleur of routine dan ik. Meent zelfs dat de mens niet zonder kán.

Hoe doen jullie dat?

Ik krijg spontaan last van chagrijn als blijkt dat ik elke dag datzelfde ritueel moet doorstaan. Elke dag op datzelfde tijdstip wakker worden. Datzelfde systeem tussen snoozen en nog half dromend de werkelijkheid aangaan. Dat gevoel van Groundhog Day, je-weet-wel?! En dat je daarom maar uit protest eerst je tanden poetst en daarna pas ontbijt. Of beslist die job kiest waar je flexibel kan aanvangen en eindigen per dag. Kill your darlings, op die fiets.

Het maffe is, dat ik naarmate ik ouder word me nog steeds niet neerleg bij dat sleur-principe, maar er hard tegen vecht. Het is alsof al die anderen maar genoegen nemen met soort van utopische comfortzone. Omdat er nog geen beleidsplan is geschreven voor hetgeen ik wil beleven. Kan beleven (dat rijmt, maar dat terzijde).

Het is alsof ik nog steeds vecht tegen dat stukje volwassen worden. Terwijl ik regelmatig als een goede fee vrijwilligerswerk doe en mantelzorg alsof het me op het lijf geschreven staat. En ik wil beslist hard werken, maar zelfs dan nog de tijd niet nemen om te wennen aan die verrekte sleur. Alsof er in mijn koppie een tijdbom verborgen ligt, dat implodeert omdat de tijd steeds een stukje verder tikt. Met een brug naar later, je-weet-wel, als ik dan eindelijk groot ben.

Schrijf je mee?

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzint Ali een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. De vorige woorden kun je in het archief vinden.

Geplaatst op Categorieën Pix' WOTTags

Auteur: Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: