Al ben ik het afgelopen jaar dan minstens 12 kilo afgevallen, dat doet niets goeds voor mijn conditie. Toch ben ik ontzettend dankbaar voor die gewichtsafname. Elke dag (?!) spring ik enthousiast op mijn weegschaal om te zien, of ik alweer een kilootje minder heb bereikt. Maar niets van dat alles. Die weegschaal roept elke dag wel weer 77 en nog wat.

Het #WOT woord van vorige week was:

Conditie = 1) Beding 2) Criterium 3) Eis 4) Fitheid 5) Fysieke toestand 6) Lichamelijke gesteldheid 7) Uithoudingsvermogen 8) Vereiste

Menopauze voorbij

Ergens vermoed ik zomaar dat de ergste menopauzeklachten ineens spontaan het raam uit zijn gevlogen. Ik ben daar behoorlijk vrolijk onder. En dat mag ook wel, want die verrekte menopauze begon zo ongeveer rond mijn 41ste levensjaar. En nu, na zo’n 14/15 jaar, vind ik het zelf ook wel genoeg geweest. Ik weet niet of dat nu direct betrekking heeft op die plotselinge gewichtsafname. Ik vermoed zomaar van wel, naast de nodige stress rond mantelzorgen en het overlijden van mijn broer in december vorig jaar.

Langzaam weer opbouwen

Het zou nu dus bijzonder fijn zijn als ikzelf de moed ook had om mijn conditie weer langzaam maar gestaag te gaan opbouwen. Sinds ik een paar geleden plotseling de bof kreeg, is mijn slaapbehoefte nog steeds gigantisch. En dat ergert me zelf nog het meest. Then again, roept men niet voor niets dat een gezonde slaapgewoonte meehelpt aan dito gewichtsverlies.

Sporten is niet mijn forté

Hoewel ik dus super blij ben met mezelf op bepaalde fronten, mag ik nog wel iets gaan doen aan mijn sportgewoonten. Weer meer op de fiets stappen. Meer wandelen. Meer bewegen. Dat verrekte uithoudingsvermogen weer op de rit krijgen.

Vorig jaar, in september, dacht ik te gaan aquafitnessen, maar werd na een luttele twee keer bezoek aan dat verrekte zwembad direct gestraft door een keiharde val op een betonnen vloer. Ik ben letterlijk 3 maanden aan het revalideren geweest en nog steeds weigert mijn rechtervoet af en toe.

Dat soort ongelukjes tijdens het sporten overkomt me wel vaker. En altijd als ik de neiging heb mijn lichamelijke gesteldheid een boost te geven. Je zou bijna denken dat sporten een gevaarlijke nieuwe hobby is, in mijn geval. Maar wat ik ook wil met mijn conditie, steeds weer lukt het me keihard langs die sportschool te fietsen en tegelijkertijd mijn tong uit te steken.

Schrijf je mee?

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzint Ali een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. De vorige woorden kun je in het archief vinden.

Over mij

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

Je wil misschien ook genieten van:

2 reacties

  1. Deze tweet plaatste ik gisteren:
    “Zo, goed uur gelopen, 5km afgelegd. Een jaar geleden kwam ik niet verder dan een minuut of 20/25 en een kilometer. En sinds de kerst al 6 kilo afgevallen ook. Ben wel tevreden met mezelf.”
    Het is maar om aan te geven dat sporten een breed begrip is…en je hebt niet noodzakelijkerwijs een sportschool of zwembad nodig om beweging te krijgen en je conditie te verbeteren…

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: