Alice krijgt de kolder in haar kop en vertelt haar partner dat ze graag eens als single door het leven gaat. Omdat ze nog nooit alleen heeft gewoond, en altijd van de hak op tak sprong, van het ene nest naar het volgende, waagt ze de diepe sprong en verhuist in haar up. Vindt een nieuwe baan bij een advocatenkantoor, waar ze haar maffe collega Robin tegen het vege lijf loopt, welke rol briljant werd vertolkt door Rebel Wilson. Alice begeeft zich vaak samen met Robin op het vrijgezelle pad, zonder zich al teveel aan plannen dan wel goals te houden. Anything goes en alles mag.

De zoektocht naar dé manier om je als alleenstaande te gedragen wordt tussen het grandioze feestfestijn door dat singles kunnen hebben, stilletjes aan in je oor gefluisterd.
Natuurlijk wil ik verder niet al teveel verklappen van deze jacht. Maar de conclusie is niet echt spectaculair, en zeker niet veelzeggend.

Ik vond het een grappige film, die het absoluut waard is om gezien te worden, door twintigers, dertigers, maar daarboven dan weer niet. Het is zo’n film die met een beetje meer noire beter uitgediept had kunnen worden. De karakters zijn iets te oppervlakkig. Zelfs Alice komt niet echt tot haar recht, wat de zoektocht ook niet echt naar voldoening doet smaken. Al met al ging ik met meer vragen naar huis, omdat ik meer had verwacht van deze film. Een gemiste kans.