Ik lazerde van de barkruk af, op het moment dat ik keek naar de snelheid van de wijzers van die kroegklok die plots vóóruit gingen. Ik was natuurlijk vergeten dat het Zomertijd was, en dat de klok even bijgesteld werd. Ik geloofde mijn eigen ogen niet op dat moment. Waarschijnlijk had het iets te maken met de biertjes die ik tot me had genomen.

Het was heel gezellig. Dat hele badmintonclubje om me heen had verzameld, waren we eerst erop uit gegaan voor een etentje. Daarna vonden we de leukste kroegen rond de kerk op de Grote Markt in Haarlem. Sindsdien noem ik dat ook zo, als ik weer eens spontaan wil kroegtijgeren.

‘Ga je mee, rondje om de Kerk?’