Begon mijn vrijgezelle leven eigenlijk best laat, toen ik 23 was, en weer terug in mijn oude stad, Haarlem. En had de mazzel dat ik naast mijn broer kon wonen boven de zaak van mijn ouders. Dat leven daar – na een korte tijd ‘buiten’ te hebben gewoond – was ge-wel-dig. Ik sliep er, werkte elders, en at van de straat – omdat daarin werd voorzien door de middenstand in de straat waar ik woonde – totdat ik mijn huidige appartement kocht, ook weer buiten diezelfde stad, maar dat terzijde.

In de straat waar ik dus woonde was een Thai restaurant met afhaalfaciliteit, ook een Chinees restaurant – waar je vaak mazzel had met dat gokautomaat -, een snackbar, een shoarmabar, en nog wat verderop een pizzeria en natuurlijk McDonalds. Ik kookte nooit, ik betaalde grif voor dat fastfood. Elke avond opnieuw.

Ter illustratie: die man van de snackbar zal wel gedacht hebben, want hij begroette me nooit. Hij gooide zijn kop iets achterover en zei: “Ja?!” Niet op zo’n manier waaruit hij liet blijken dat het zo leuk was dat ik zijn veruit favoriete vaste klant was. Nee, meer op de manier, van ‘Wat moet je?!’ Maar, ik kan dat wel hebben. Ik grinnik daar zelfs om. Toch, echt veel klandizie heeft hij met z’n markante kingebruik niet gekregen. Het verbaasde me dan ook niets, dat zijn toko na enkele jaren niet meer bestond.

Er kleven wel wat nadelen aan het wonen in je oude buurtje. Zo was daar een buurvrouw die bij elk mannelijk avondbezoek, mijn ouders de volgende dag reeds informeerde. En echt je misdragen tijdens een avondje stappen was ook geen goed idee, want omdat ik nogal leek op mijn vader, wist mijn familie al gauw genoeg door wat klanten hen de volgende dag in de winkel vertelde.

Dat staat echter niets in verhouding tot het gemis van die fijne shoarmabar. Heel af en toe bestel ik daar nog iets. En altijd weer is het warm thuiskomen, en loopt het water me vooraf reeds in de mond, vooral als ik weet dat ik weer ouderwets mag smullen.

Terugkijkend was het leven in de stad een serie herinneringen die veranderden omdat ze zichzelf steeds mochten herhalen.