Zuidwaarts

Een beheurlijk nadeel aan al dat thuiszitten dan wel thuiswerken, is dat ik werkelijk in alles een beetje laat gaan. Zo ook die verrekte beha, die zodra ik me thuis veilig waan, uitgaat.

Dat laatste doet me zelf niets, maar ik hoop dan toch wel stiekem dat niemand in die veilige uurtjes aanbelt, onverhoeds. Immers, de tijd dat mijn ietwat stevige gemoed noordwaarts wees ligt reeds ver achter me: het is zuidwaarts wat de klok slaat, these days. Ik zal je dan ook niet vermoeien met een bikiniselfie, dat overigens puur uit zelfbescherming want naar blijkt houdt zulks de gemoederen heftig bezig.

En ook met eten word ik wat laks. Zo verzuim ik niet om die verrekte Airfryer (mooi woord om uit te spreken met een heet frietje in de mond) aan te zetten tijdens de lunch, waardoor de Coronakilo’s nogal drastisch aan zijn komen vliegen. Dat zet zich vooral vast rond mijn heupen en toch al stevige gestel. Met name de laatste weken.

Ik denk wel eens: ‘Foei’, maar meestentijds niet. Dan geniet ik doodleuk van al het lekkers als een rasechte BourgondiĆ«r. Al wandel en fiets ik wel nog steeds elke dag. En ik doe mijn best mijn Apple Watch te pleasen door alle benodigde activiteiten per dag mooi rond te krijgen. Dat laatste is overigens wel nog een gedoetje. Ik zie op die Watch dus niet alleen maar de tijd, maar laat het absoluut welbewust ook mijn activiteiten per dag weergeven. Zo halverwege de dag wordt dat nog best een race, mag ik je vertellen.

En jij? Ervaar jij die laksheid thuis ook? Hoe is het met jouw Coronafiguur afgelopen, tot zover? Heb jij al die afspraak gemaakt bij je sportschool? Of doe je net als ik – ook ’s morgens als ik echt wanhopig raak – soms mee met ‘Nederland in Beweging’? Ben benieuwd naar de reacties…