Over (weblog)kliekjes

Jaren geleden schreef ik voor aboutblank.nl (een blog over all things webloggen). In eerste instantie (rond 2007, jawel) deed ik de boekreviews van bloggers die reeds een heus boek hadden geschreven en gepubliceerd. Ik weet nog goed hoe Aukje mijn werk altijd redigeerde. En dat was nodig mensen, hard nodig. Aukje had nog net geen zweepje bij de hand. 😉

Maar mettertijd begon ik me overal mee te bemoeien, want had een te veel aan ambities, waarschijnlijk. Terwijl het gewoon, doodgewoon, tot me doordrong dat bloggen me echt op het lijf geschreven was of in de genen zat. Hoe dan ook, na verloop van tijd kregen de meeste bloggers ook andere prioriteiten (dat vond ik pas raar ;-)) en stierf a:b (aboutblank.nl dus) een zachte dood (dat was zo rond 2012).

Gister tijdens onze kleine #weblogmeeting m.b.v. Zoom, sprak ik Ton (Zijp) daarover. En terwijl hij aangaf dat het a:b hem destijds te veel stress opleverde, waaruit maar weer ‘es blijkt hoe de meningen kunnen worden verdeeld, blijkt toch dat hij ons gezamenlijke blog misschien toch wel stiekem mist. Al durven wij dat nooit te bekennen natuurlijk. 😉

We mailden in de groep en blogden wat af, dagelijks, maar ook en eens per maand stond er dan een nieuwe editie klaar.

Vanuit die functie en taken heb ik ook de sites van de Dutch Bloggies Awards (rond 2009) nog tot stand gebracht, onder bezielende leiding van Roswitha Kamps en Ton. En ook de Dutch Bloggies Awardsuitreiking, de laatste, heb ik nog meegemaakt.

Vanwege mijn bezieling met de boeken had ik daar een boekenstand met alle gepubliceerde boeken door bloggers, die ik verkocht en waarvan de opbrengst naar de stichting ging.

In die functie zag ik heel wat bekende bloggers binnenlopen. In real life. Ik herinner me vooral dat ik nog nauwelijks @electricluna (want zij is een te coole babe ook in real life) durfde aan te spreken. Terwijl ik wel het lef had, om met haar te FB-chatten om mijn webdesignhulp aan te bieden.

Overigens en dat terzijde hebben we samen nog heel wat sites aangepast en gemaakt. Natuurlijk Maanisch.com (van Pivot naar PivotX en ook nog naar WordPress met een nieuw design), Ploesiepoesie.nl (mijn en ook Luna’s eerste webshop) en later nog Climaximaal.nl. Door met haar samen te werken groeide mijn zelfvertrouwen enigszins. Wat heet: ik was gloeiend trots op ons werk en dat ben ik tot op de dag van vandaag nog steeds.

Tijdens de Bloggies Awardsuitreiking zag ik zelfs ook Marco Raaphorst en Karin binnenlopen. Maar wegens mijn gruwelijke verlegenheid durfde ik ook hen niet aan te spreken. Zelfs toen Karin me benaderde over een gemeenschappelijke kennis (Katja Linders) online, hield ik mijn adem van de spanning even in. Evenals dat mijn adem letterlijk stokte uit diezelfde verlegenheid, toen Arnoud de Jong me het jaar daarop spontaan een dikke pakkerd ter begroeting gaf. :-p

Zo zie je maar, dat je online werkelijk kunt bloeien en groeien. Dat allemaal van achter je eigen computerscherm. En dat je je onschuld lijkt te verliezen door járen ervaring en misschien zelfs wijsheid.

Welnu, gister vond dus een kleine #weblogmeeting plaats met behulp van Zoom, in verband met deze Coronashit. Aanwezig waren wél, zoals eerder genoemd, Ton Zijp, Marco Raaphorst, Terrebel, en ondergetekende.

Het verbaast me zelf nog het meest dat die gruwelijke verlegenheid van mij, het op zo’n moment – spontaan en plotseling – gelukkig liet afweten. Dat ik gezellig mee kon babbelen en die gruwelijke verlegenheid en mijn onzekerheden, over het leven in het bijzonder, even langs me weg kon laten glijden. Want oh oh oh, wat kan dat je leven toch beperken.

Hoe de blogosphere op 4 cruciale punten is veranderd

Wisten jullie dat ik mijn eerste schreden op het blogpad reeds in 2002 zette? En dat er sindsdien ‘gelukkig’ veel is veranderd, dat moge duidelijk zijn. Destijds waren er de linkdumperts die soort van een haat-/liefdesverhouding koesterden jegens de lifebloggers. Ik werkte toen nog gewoon met HTML/CSS en gebruikte een code om het reactieformulier te integreren. Niks content management systemen als WordPress, allemaal hand-made work. Dat alleen al zorgde voor grote trots op jouw eigen stukje blogpost op het wereldwijde web.

Hoe is de blogosphere nu wezenlijk veranderd?

  1. Blog niches galore
    Er zijn zoveel niches bijgekomen dat inmiddels over elk onderwerp van het leven wel een blog bestaat. Zoveel zelfs dat je hoog moet inzetten en een beetje mazzel moet hebben om boven dat maaiveld uit te komen. Voor sommigen is dat wel okee, maar voor anderen die beslist een vinger in de pap willen, betekent het dat je vooral goede content moet neerzetten wil je er bovenuit springen. En ook om nog gedeeld te worden via Sociale Media.
  2. Blogs als informatie-kapstok
    Een beetje blog, tegenwoordig, strooit kwistig met tips & trucs. Zelfs als die elders op het Internet reeds lang zijn neergezet. Nochtans schijnt iedereen tegenwoordig opnieuw het wiel te willen uitvinden.
  3. Professionaliteit in blogs
    Onlangs deed ik mee aan een sessie van #Blogpraat. En viel ik zowat – terwijl grote tranen van mijn wangen biggelden, hetzij van tranen dan wel van het lachen – van mijn stoel omdat een professionele blogger onze ‘gratis content’ als een verwijt zag.
  4. De wijze van reageren
    Ook qua reageren is er veel veranderd. Vroeger kon je nog afgefikt worden, als in ‘flamen‘, als men vond dat je blogpost rijp was voor de prullenbak. Waar ik het tegenwoordig wat jammer vind als men al té poeslief en aardig reageert en niet ook eens een constructief onderbouwde reactie achterlaat. Zonder dat je het advies krijgt om liefst bij de criticaster zelf een workshop te volgen. Then again, misschien is men zich meer bewust van de mogelijkheid om anderen in hun waarde te laten en elders vertier te zoeken.

Zo, dat wilde ik even kwijt. Ik hoor graag in de reacties wat jullie ervaringen zijn…