Tagarchief: coronacrisis

Mijn wappiesvlucht

Een jaar geleden had ik nog leuk vrijwilligerswerk, totdat corona zijn gruwelijke intrede deed. De leidster van dat vrijwilligerscentrum bleek zo’n onnavolgbare wappie te zijn, hetgeen mij achteraf nog het meest heeft verbaasd. Maar iemand kan dan blijkbaar veranderen, of laat ik het zo stellen, waarschijnlijk wist ik nog niet goed genoeg wat er leefde bij die dame.

Want wat als je gezellig, schijnbaar luchtig en op mijn ietwat oppervlakkige niveau, koffie zit te drinken met die anderen en plotseling …

Een glazige blik

Je zult maar Bill Gates heten, dezer dagen. Nee, ik ken de beste man natuurlijk niet, althans niet persoonlijk, maar als ik alle ‘roddels’ over hem, een mogelijke vaccinatie tegen het Coronavirus en o.a. ook 5G, moet geloven dan besloot ik terstond dat een suïcide de enige oplossing is. Voor mij geldt dat dan weer net niet, maar ik word wel een beetje moe én spontaan depressief van die #viruswaanzinnige mededelingen, die je – zelfs – ongevraagd om de oren …

Voorbij de wc-rollen: supermarktlol

Ik kan binnendoor richting de Jumbo. Alleen daarom al, meen ik nooit meer te willen verhuizen, want ik vergeet nogal eens wat. En met deze Coronashit, was het ook gewoon prettig als je je helemaal moederziel alleen op dat eilandje waande, en dan louter naar beneden kon gaan om even tussen de gewone mensheid te verkeren. Al lijkt die mensheid daar beneden wel iets te zijn veranderd. Gek genoeg.

Elke dag heb ik wel iets nodig. En dan neem ik …

Planken

Tot mijn veertigste was er nog niets aan de hand. Mijn buik leek strak, en ik had tot die tijd nog zo goed alle verleidingen weten te weerstaan, al was het dan wel verdraaide moeilijk gebleken. Als rechtgeaarde kwart-Belg hou ik immers iets te veel van friet. En bitterballen, dat ook.

Maar toch, ik zou never nooit niet tot die vrouw verworden met een slappe buik, té dik, en schijnbaar uitgezakt voor het leven. Past niet bij mij. En dat …

Coronadagboek, dag 35

Kocht gisteren, met het vooruitzicht op een hopelijk warme zomer, een mooie plafondventilator. Totdat ik vannacht gillend wakker werd, was er nog niets aan het handje. Maar werd in lichtelijke paniek (lees: ik had een nachtmerrie), omdat ik eerst mijn plafond eens moeten witten. Arghhhtttt. Allez oeps, gelijk de daad bij het woord gevoegd en de gordijnen eraf en in de wasmachine gedaan.

In eerste instantie word je dan overweldigd door het invallende licht van buiten. Hoera! Wat leuk, zo, …