Tagdood

Niets dan goed, maar pas als je dood bent

N

Vandaag zucht ik maar weer eens, na het lezen van de nieuwskoppen her en der. Men blijkt pas een beter mens te zijn als je dood bent. Valt dat jou ook op? Al die positieve berichten dan? Ja, ik weet natuurlijk dat de economie floreert, het levert vast veel interesse op, en fans die letterlijk alles verslinden kunnen dan nog een traantje plengen. Wat weer leidt tot verwerking, etc.

Ik irriteer me daar suf aan. Moet ik niet doen, natuurlijk, maar dat terzijde. Want waar was de aandacht voor de mens, voordat hij (lees ook: zij) stierf? Dat was er alleen toch, als men iets te promoten had? En als men daar een mening over had? En is die aandacht dan niet altijd wat wrevelig, met name als die ander veel centjes verdient?

Ergens is het raar, dat men niet bij leven en welzijn ook de hemel in wordt geprezen. Het herinnert me dan weer aan het Bijbelverhaal over Jezus, die levend moest lijden en nadien pas wat credits kreeg, maar als atheïst kan ik daar niet zo heel veel mee, eerlijk gezegd.

Maar ja, ik ben opgegroeid zonder dat verschijnsel van de Kardashians. Ik ben nog opgevoed met artiesten die berucht werden omdat ze hun gitaren op de hoofden van hun fans dreigden stuk te slaan. Ik kan me herinneren dat de zo vurig door mij gerespecteerde artiesten hun hotelkamers drastisch verbouwden, om wat publiciteit te genereren. Niet goedschiks, dan maar kwaadschiks. Op die fiets.

Dus ja, ik ben ook een fan van. Soort van. En gelukkig leven die oude rakkers allemaal nog in soort van gepamperde toestand, vermoed ik. Ik neem tenminste aan dat ze – net als ik – bij tijd en wijlen kunnen losgaan op drank, drugs, seks en tranquillizers. En Hallelujah, ook ik zal in een continue stroom van rouw verwikkeld zijn mocht hun iets overkomen. Misschien ga ik dan ook wel al die positieve achterklap tot me nemen, omdat ik het vóórdien nooit mocht lezen van mezelf.

Terwijl die magie, die ze tijdens het leven verspreid hebben, pas als ze dood zijn wordt geëerd.
Ik moet daar iets mee, want er wringt iets…

0
0

Dat gaat maar dood

D

Dat gaat maar dood. En om je eerlijk de waarheid te bekennen, zit dat me dwars. Soms sla ik zelfs in lichte paniek. Wat moet er van mij terechtkomen? En hoe egocentrisch is zo een gedachte?

Oh, ik snap ‘t wel.

Men wordt ouder, krijgt van de weeromstuit allerlei kwalen. Ziektes. En op een gegeven moment is voor zo iemand toch echt wel de maat vol. Dan wil je toch niet anders dan dood?

Maar het is zo een dingetje voor de nog levenden onder ons.

Je gaat ze maar missen.

Ik ervaar altijd wat wrevels ten aanzien van dat einde.

Ook als ik weer eens een bericht voorbij zie komen op Twitter van de Nederlandse Spoorwegen: ‘Trein heeft vertraging wegens aanrijding met een persoon’.

Dan zit ik in totale ontreddering van de ellende na te bibberen. Ik zie dan hele scenario’s voor me van die treinbestuurder. Dat hij op het laatste moment God mag weten wat voor acties uithaalt om nog op tijd te kunnen remmen. En dat dat dan niet lukken wil. Dat moet toch een trauma zijn voor zo iemand?

Nee, niet voor de persoon die daarbij het leven laat.

Al moet zo een mens vast van tevoren al zijn gestorven. Want weet ik veel wat er in het hoofd omgaat van zo een desperaat geval?

Ik krijg er soms een spontane maagkramp van. Zo diep gaat dat bij mij.

En dan die verhalen met betrekking tot het overgaan van leven naar de dood. Ik lees zo een boek waarin mensen die een bijna-dood-ervaring hebben gehad. En die spreken over een tunnel die leidt naar veel licht, met daarachter een soort van Hemels gebeuren. Zoveel mensen die ongeveer diezelfde universele beleving hebben gehad. Je zou er bijna zin in krijgen, maar niet heus.

Ik vind het niet erg om zelf ouder te worden. Mijn plan is om dat op de meest gracieuze wijze te volbrengen, zelfs. Maar kan de tijd voor de rest van de wereld dan even blijven stilstaan?

0
0

Over mij

moiHee hallo, ik ben Irene, bijnaam Pix en blog sinds 2002. Af en toe vind ik het heerlijk om in het toetsenbord te klimmen en alles lekker van me af te schrijven. In het kader van die geweldige flow, je-weet-wel. Ow… en mijn haar zit ook altijd goed… Lees meer.

Reacties

Over copyrights enzo

© 2002-heden iPIXtitude.nl. Alle rechten voorbehouden.