Tagonschuld

Onschuld

O

Had laatst een wat ‘lastig’ gesprek en wist niet goed hoe ik de negatieve vraagstelling van die ander, plus haar chagrijnige houding, kon doorbreken. Bijna sloeg mijn eigen goede stemming – ook – om als de blad van een boom, totdat ik inzag dat ik me niet wilde laten beïnvloeden door haar mentaliteit.

Ik begaf me aldus op het vrijwillige pad van de onschuld.
Dat is doen of je niet aanvoelt dat door de acties van die ander je haren recht overeind doen staan. Dat leek me wel een uitdaging. En antwoorden als een blij ei de volgende stap.

Ik realiseerde me ineens dat we twee verschillende mensen waren, met allebei een andere insteek. Ik hoefde haar houding en gevoel niet te adopteren. Ik had er voor het eerst in mijn leven ook geen zin in om mijn goede stemming teniet te laten doen. Ik ben ik. En zij was – voor dat moment – even niet zo vrolijk. Dat was haar probleem.

Normaal heb ik er flink de schurft aan, als men roept: ‘Dat is jouw probleem, niet de mijne!’ Hoe schuif je immers beter de verantwoording bij die ander in z’n schoenen?

Ik herinnerde me plots die keer dat ik een gesprek had met een job scout, die zei dat het hem opviel dat ik een fijne ‘open’ houding hanteer. En dat hij had gevonden dat het gesprek met mij alle kanten uit mocht. En dat dat bij hem als heel plezierig was overgekomen.

Dus werd het keer twee tijdens dit gesprek. Ik zou mijn onschuld aanroepen en daarbij mijn open houding voor me laten spreken.

Het gesprek veranderde op slag. En aan het eind van het gesprek, nadat ik er een paar grappige zinsneden aan had toegevoegd, mocht ik zelfs een big smile ontdekken bij mijn gesprekspartner. Dat stemt me dan zo blij, achteraf, dat ik de hele dag door wel een dansje wil doen…

0
0

Onschuldig, totdat het tegendeel…

O

Eigenlijk had ik er niets over willen roepen, de zaken die nu aangespannen worden tegen Bill Cosby. In ieder geval niets, voordat er een uitspraak of meerdere is/zijn. Maar wat als je zelfs daarover twijfels zou hebben? Ik heb al diverse keren meegemaakt dat ook die niet altijd zuiver zijn.

Nu sta ik er nogal ambivalent tegenover. In eerste instantie dacht ik, hoe makkelijk is het eigenlijk om iemand kapot te maken?

Nu er meerdere dames aan de bel trekken vanwege zijn escapades op het gebied van seksueel misbruik, begin ik toch een weinig te twijfelen.

Ik twijfel niet eens aan de waarheid van zaken. Ik twijfel aan het verstand van een man als Bill Cosby. Hoe komt het dat een man van dermate proporties zich zo handhaaft? Is dat een machtspel? Waarom zijn heren – zodra ze een bepaald niveau bereiken – niet langer in staat om hun penis te bedwingen?

En ik moet eerlijk bekennen dat ik toch enigszins teleurgesteld ben in de beste man. Dat je dat al durft te zeggen, terwijl er nog niets in zijn voor- of nadeel is beslist.

0
0

Over mij

moiHee hallo, ik ben Irene, bijnaam Pix en blog sinds 2002. Af en toe vind ik het heerlijk om in het toetsenbord te klimmen en alles lekker van me af te schrijven. In het kader van die geweldige flow, je-weet-wel. Ow… en mijn haar zit ook altijd goed… Lees meer.

Reacties

Over copyrights enzo

© 2002-heden iPIXtitude.nl. Alle rechten voorbehouden.