Tagrust

Rust, reinheid, regelmaat

R

Ow, ik werd er mee doodgegooid tijdens mijn opleiding in de zorg. Om de haverklap kwam deze kreet bovendrijven. En gek genoeg, lukt het me om anderen deze succesfactoren te gunnen, zeg maar. Maar voor mezelf, ho maar.

  1. Rust
    Ik pak mijn rust, gerust en met een gerust hart. Behalve als er iets op stapel staat, dan ben ik als een ongeëvenaarde ADHD’er beschäftigt, terwijl dat laatste helemaal niet bij mij gediagnosticeerd werd, en totaal hyper(actief). Ik word dan ‘s nachts wakker met invallen, concepten, en grootse plannen. Dikwijls voer ik die dan ook gelijk uit, want stel je eens voor dat je de volgende ochtend wakker wordt, en alles vergeten bent. Ieder ander mens zou een notitie maken, en verder gaan pitten. Maar ik, met de donkerte die me als een warme deken omarmt, ga dan juist aan de slag. Met als gevolg, dat ik de dag erop steeds even een rustmomentje moet pakken, wil ik een ganse dag op kunnen blijven. Ik word, met recht, wel eens moe van mezelf.
  2. Reinheid
    Qua persoonlijke hygiëne ben ik zeer alert. De douchekop is dan ook mbf (lees: my best friend). Ik peins er niet over, om me zonder degelijke én schone kleding of make-up buiten deze voordeur te begeven. Al vergeet ik ‘s avonds vaak make-up-resten te verwijderen, omdat ik dan te moe ben om nog ‘es een blik op mezelf te werpen. Soms denk ik dan, dat iedere potentiële partner zich des morgens een ongeluk zou schrikken als die naast me wakker zou worden. Zelf overkomt me dat ‘the day after’ ook meermaals. *Grijns*
  3. Regelmaat
    Heb ik niet. Punt. Zucht. Ik zou het wel moeten hebben. Maar louter de gedachte aan soort van routine, of sleur, zo je het wil noemen, breekt me dan op. Mijn huishouding, als je dat al zo kán noemen, heeft daar met recht zeer van te lijden. En elke keer, denk ik weer, dat ik mezelf een schop moet verkopen. Aan de slag moet gaan. En iedere keer, denk ik weer, morgen is er weer een dag.

Conclusie

Ik zou eens wat liever voor mezelf kunnen gaan worden, met deze succesfactoren in het verschiet. Met mijn 51ste, een frisse en fruitige start maken. Want, ik weet dat ik maar al te veel en vaak gebaat ben bij deze opvoedkundige kreet. Wat jij??

0
0

#WOT deel 17: rust

#

Overdag zoveel bezigheden hebben, dat ik ‘s avonds achterover val in bed, maar dat het vaak niet lukken wil dan gelijk in slaap te vallen. Daar hebben mijn feline vriendjes iets op gevonden. Hun aaibaarheidsfactor is op zo’n moment op een niveau van duizendenéén. En ze komen me allebei, om de beurt, even welterusten wensen. Vereiste is dan wel dat ik ze knuffel en streel. En dat zij me belonen met veel koppies geven, en duwen daar waar het aaien het meest gewenst is.

Poeslief – ik noem haar dan ook De Diva – heeft daarbij sowieso mijn voorkeur. Ze schijnt precies aan te voelen wat haar charmes zijn, en die heeft ze op zo’n moment allemaal paraat. Ze woelt wat om en om, en geeft precies aan waar mijn hand mag aaien. Likt me af en toe van puur genot, en verblijft altijd in mijn directe buurt.

Van alle katachtigen die tot nu toe samen met me hebben geleefd, drie katers, en dan nu ook een poes, weet ik nu dat ik voor de toekomst liefst alleen nog maar vrouwtjes wil. Of een rode kat. Die zijn superlief. Of dan toch ooit een setje Siamezen. Je ziet, ik ben verslaafd aan de feline soort.

Toen ik dit setje katten kreeg van een bovenbuurvrouw die zwanger raakte en van haar Valentijnscadeautjes – die deze broer en zus waren – af wilde, mocht ik even kijken bij ze. Ik was gelijk verkocht. Maar omdat Sammy – mijn 18-jarige kater van de eerste set – al zo op leeftijd was, heb ik een consult gehad bij de dierenarts die me vertelde dat een nieuw setje katten hem misschien veel geluk zou opleveren. En speelgenot bovendien, terwijl hij het grootste gedeelte van de dag in diepe rust verzonken lag.

Welnu, Sammy en Diva hebben de eerste drie weken in een volmaakte staat van oorlog geleefd. Zo erg, dat de rust in huis ver te zoeken was. En ik bijna het huis niet durfde te verlaten omdat ik bang was dat ze elkaar zouden slopen, bij wijze van spreken dan. Na die drie weken scheen er plots een staakt-het-vuren in te zijn gelast. Ze gunden elkaar die rust en accepteerden elkaar ineens wel. Al mocht ze nooit tegen Sammy aan slapen, wat Binkie – haar broertje – wel mocht.

Het #WOT-woord van gisteren was:

Rust ~ 1) Adempauze 2) Bekende personen en groepen 3) Bezitting 4) Beheerstheid 5) Bedaardheid 6) Commando 7) Cesuur 8) Caesuur 9) Deel van wedstrijd 10) Deel van een schip 11) Deel van muziekschrift 12) Dat roest zonder te oxideren (crypt.) 13) Gemoedsrust 14) Gerustheid 15) Glasplaat 16) Gemak 17) Geruststelling 18) Halftime 19) Het niet actief zijn

Na zo’n lief moment van intens knuffelen doezel ik toch weer vanzelf in diepe rust en dromenland…

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord op de site van drspee.nl, waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat een link achter naar je eigen blog onder het woord van die week zodat iedereen mee kan lezen.

De #WOT is bedacht door Karin Ramaker. Daarna is het door moi overgenomen, vervolgens Hendrik-Jan de Wit en nu dus door Martha Pelkman.

0
0

Over mij

moiHee hallo, ik ben Irene, bijnaam Pix en blog sinds 2002. Af en toe vind ik het heerlijk om in het toetsenbord te klimmen en alles lekker van me af te schrijven. In het kader van die geweldige flow, je-weet-wel. Ow… en mijn haar zit ook altijd goed… Lees meer.

Reacties

Over copyrights enzo

© 2002-heden iPIXtitude.nl. Alle rechten voorbehouden.