TagTry Out

Try-out: 'Kom' van Sanne Wallis de Vries

T

Gisteravond werd ik op sleeptouw genomen naar deze try-out: ‘Kom’ van Sanne Wallis de Vries in De Luifel te Heemstede, en was nadien tot mijn grote genoegen blij verrast. We kennen Sanne natuurlijk van haar typetjes. Als imitator van de wat beruchtere in-crowd. Gelukkig hield ze het louter bij één à twee imitaties. En deed gewoon haar ding: zichzelf zijn.

Natuurlijk is het altijd een fijne bijkomstigheid, als blijkt dat vrouwelijke cabaretiers zo heerlijk hysterisch kunnen losgaan op het naar haar mening grenzeloos ‘fijne’ publiek. Zo’n hysterisch blijspel mag wat mij betreft eeuwig doorgaan. Vrouwen zijn immers goed in hysterie. Dat maakt hun zo spannend (vind ik dan). Zelfs als dat betekent als ik niet echt een rode draad kan ontdekken in haar optreden. Ik vergaf haar dat, omdat ze me continu wist te prikkelen tot schaterlachen.

Sanne werd vergezeld door haar twee vaste muzikanten, die in alle opzichten de show vervolmaakten met hun bij vlagen jazzy dan wel melodieuze speelkunsten. Tussendoor bliezen wat kanonnen heftige rook de bühne op, om het dramatische effect van haar show te vergroten. Gehuld in louter een lang colbertjasje, wat weinig te raden overliet, schonk ze als absolute toppunt dat moment waarop ze zich in vol ornaat gewoon à la bühne verkleedde. Bij Sanne kan dat. Bij Sanne mag dat.

Sanne weet iedereen te betrekken, door ook sommigen een verhaal en plein public te laten vertalen. Vooral als blijkt dat twee mensen te laat arriveerden. Al slijmt ze af en toe wat sarcastisch, met de steeds terugkerende satanische opmerking, dat dit publiek toch wel zo’n ‘fijne’ groep is. Toch leek dit het publiek wel aan te spreken, getuigen het luide gegrinnik overal.

Het was een bonte avond. Ik heb genoten. Nu resteert mij nog één vraag: waar ze die spannende kniehoge satijnglanzende plateaulaarzen toch gekocht had?! Doe mij ook zo’n paar…

0
0

Review: 'Haenen brengt vreugde' – Try out

R

Zo af en toe krijg ik van een vriendin, die zeer cultureel beschäftigt is, een uitnodiging om try outs van diverse cabaretiers bij te wonen. Dat vind ik natuurlijk super interessant, en zal zo’n uitdaging dankbaar aannemen.

Gisteravond togen we aldus naar een try out voorstelling van Paul Haenen in De Luifel te Heemstede. Ter info: het is een kleine zaal, maar met mijn auditieve handicap kon ik de show heel goed volgen.

Ik ken Paul Haenen natuurlijk van zijn typetjes. En vind zijn manier van humor verspreiden altijd wel vermakelijk. Zijn belofte dat deze show ‘een avond vol humor, ernst en inzichten’ was, maakt hij absoluut waar.

Desalniettemin (mooi woord) kwam deze show op mij over, alsof hij min of meer in verlegenheid is gebracht door te weinig aandacht voor zijn rol als cabaretier, dezer dagen. Dat botvierde hij dusdanig deze avond, door de show te doorspekken ter meerdere glorie van zichzelf. Het leek er verdraaid veel op dat het een terugblik was op zijn gehele carrière.

Toegegeven, ik vond de hoofdstukjes uit zijn vroegere dagboeken uiterst amusant, maar de hele voorstelling duurde me liefst drie kwartier té lang. Met als resultaat dat mijn benen onrustig werden en met me op de loop wilden. Dat laatste wijt ik overigens aan het feit dat men tegenwoordig geen pauzes meer inlast en de gehele show in zijn geheel laat doorlopen.

Bovendien beloofde hij min of meer aan het begin dat hij de thans heersende trend om het geheel niet al te persoonlijk te maken, welke belofte hij glansrijk en naar eigen inzichten, achteraf toegaf, verbrak. Maar natuurlijk kon ik hem dat best vergeven.

Desondanks vond ik de show best amusant. Het publiek lachte heerlijk mee, zelfs als hij in aller ernst iets meedeelde. Het is te hopen dat hij de show iets strakker inricht, en dat hij die meerdere glorie aan hemzelf, door het publiek zelf laat bepalen. Nochtans krijgt hij beslist drie sterren voor de moeite.

0
0

TryOut GoneWrong

T

Het wil wat zeggen, als je je tijdens een TryOut van Erik van Muiswinkel niet alleen maar ergert aan het gehinnik van de achterbuurvrouw, maar dat je wanhopig een rode draad probeert te vinden en dat niet kan ontdekken. Zoals mij gisteravond overkwam.

De voorstelling

Terwijl de aankondiging van deze voorstelling nog stelde dat hij met ‘De Oplossing’ zou komen, en hij, naar ik citeer: ‘stevige grappen, rake typeringen, relativeringen en mopperige terzijdes waarbij enig welgemeend moralisme heel goed past’, te berde zou brengen. Helaas, het mocht niet baten. Of hij was niet in vorm, of ik werd overmand door slaapprikkels. Heel af en toe schrok ik wakker door een wanhopige poging van zijn kant de zaal met humor en veel spektakel te doen opleven.

Review

Erik van Muiswinkel komt helaas op mij over als verschrikkelijk gewoontjes  en ook als een over het paard getilde cabaretier. Misschien klikt het van mijn kant niet, juist omdat ik dat prettig gestoorde element zo mis. Misschien lag het aan het publiek, wat bestond uit oudere welgestelde Heemsteedse bewoners. Misschien had men niet moeten lachen waar het niet op zijn plaats was, maar waar het publiek hem alle kansen bood.

Wat nu?

Om deze voorstelling bij te spijkeren, moet er mijns inziens nog heel wat gebeuren. Want dat prettig gestoorde kind in Erik van Muiswinkel is het contact met zichzelf of zelfs de humor kwijtgeraakt. Het speelde niet op dat podium, en kwam zeker niet tot zijn recht als cabaretier die zijn sporen qua dapper- en behendigheid inmiddels zou hebben verdiend…

 

0
0

Over mij

moiHee hallo, ik ben Irene, bijnaam Pix en blog sinds 2002. Af en toe vind ik het heerlijk om in het toetsenbord te klimmen en alles lekker van me af te schrijven. In het kader van die geweldige flow, je-weet-wel. Ow… en mijn haar zit ook altijd goed… Lees meer.

Reacties

Over copyrights enzo

© 2002-heden iPIXtitude.nl. Alle rechten voorbehouden.