Veerkracht

Heb van de week wel weer even alle mogelijke stemmingswisselingen mogen ervaren. Zo erg, dat ik er zelf moe van word. En soms arriveer je dan op dat grootse standpunt, dat je aan alles toch net niet dát kan veranderen wat je zou willen, en het al weer tijd en geduld moet gunnen. Daarom vind ik onderstaande spreuk altijd zo mooi:

“Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen. Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien” – Franciscus van Assisi

Vorig jaar ontdekte mijn grote – en enige – broer (nu 54) een probleem met zijn blaas. Na ettelijke onderzoeken kwam de schrikbarende diagnose: blaaskanker. Vandaag werden zijn blaas en prostaat verwijderd en zal hij het de rest van zijn leven met een stoma moeten doen.

Mijn broer en ik. Een groter verschil in karakters zul je – denk ik – niet gauw vinden.

Ik kijk tegen mijn broer op. Daarom is het ook misschien wel mijn grote broer. En hij zou mijn grote broer niet zijn, als hij niet op die gruwelijk respectabele veerkrachtige wijze met dit dilemma (?!) zou omspringen. “Het komt goed!” zegt hij steeds. En daar op wil ik volgaarne vertrouwen. Als geen ander.

Het zit me bepaald dwars dat dit hém moet overkomen. Juist hem. Omdat hij die flierefluiter mag zijn. Ik denk daarbij nog net niet, dat het mij beter zou sieren dan hem. Maar dat is dan die zusterliefde, dat smorende, dat alles overweldigende liefhebbende. De liefde die je koestert voor die ander, en dat je alles zou doen om die ander het geluk te laten proeven en de rest te overwinnen.

Ik mocht willen, dat ik dat sprankje aan veerkracht van hem mocht hebben.

Al gaat mijn stemming er bijna geruisloos op vooruit als ik zie, hoe hij nu wakker wordt en doodgewoon: “pûh la” zegt tegen dat wat ooit was…

0
0

Veerkracht

Voelde me deze zomer, nah…, een beetje uitgekakt. Het grappige is dat je dan bijna het bijltje erbij neer gooit. Dat schijnt een miraculeuze uitwerking te hebben op de kosmos. Ergens ontstond er een ander dilemma. En dat betekent, dat je je aandacht erbij dient te houden. Dat je moet vechten, om je verstand en gevoel op één lijn te krijgen, zodat je weet dat je nadien trots in je spiegel kunt kijken.

Trots en met een sereniteit waar je u tegen zegt, omvat volgens mij een verbazingwekkende veerkracht die ik aan de dag kán leggen, mocht een situatie dat vereisen. Diezelfde veerkracht vertelt me inderdaad dat vroeger een andere dimensie had, en dat ik sindsdien met kracht gegroeid ben…

0
0