Twintig jaar te vroeg

Sinds een jaar doe ik ook weer extra vrijwilligerswerk. Wat begon als het doodgewoon opleuken van een website voor een lokaal ontmoetingscentrum, is nu verder uitgebreid tot een grootser initiatief; hoe kunnen we onze (oudere) medemens nog digitaal krachtiger maken? Dit houdt onder meer in, dat ik tweemaal per week een spreekuur (klinkt wel gewichtig, niet?) houd van een paar uurtjes. Men kan dan vragen stellen over computers of tablet of smartphone, of allemaal tegelijk. En de vragen zijn er. Gelukkig.

Gestage vooruitgang

Wat me daarbij opvalt, en ik zal vast de enige niet zijn die dat ervaart, is dat er met de digibeten onder ons geen rekening wordt gehouden. De digitale wereld draaft gestaag voort. En wat mij betreft hadden de ontwikkelingen zoals die nu plaatsvinden, nog wel met een jaartje of 20 (lees: twintig) uitgesteld mogen worden.

Want het is nu eenmaal lastig uit te leggen aan een digibeet, waarom je op het Internet een identiteit moet hebben. Met liefst daaraan gekoppeld ook nog een wachtwoord. Maar wacht… ho, dat is nog niet toereikend genoeg. Voor iedere app, e-mailadres, identiteit bij een cloudservice, ga-zo-maar-door, vergt het van hetzelfde laken een pak.

Wachtwoorden zijn gevoelige items, maar dat beseft men dan weer wél, zelfs de digibeten onder ons. Dus adviseer ik lukraak opnieuw wachtwoordkluizen, in alweer een nieuwe app, met (ja, joepie) wéér een heel nieuw paswoord, wat ook een cijfercode mag zijn. En dan zie je hun ogen oplichten omdat ze (nog) niet beseffen dat er allerhande mogelijkheden zijn.

Maar niet helder voor de digibeet

Daarom kan ik me gruwelijk ergeren aan een bank, neem bijvoorbeeld de ING, die ineens instelt dat je bij inloggen op de desktop ook nog eens een separate smartphone-verificatie moet doen. En dat voorheen de ING site heel helder en overzichtelijk bleek, maar dat met de huidige aanpassingen in hun app niet gaat redden. Niet iedere ontwikkeling is een verbetering, maar dat wisten we al.

En dat Apple ID dan, waarbij je, mocht je van ID veranderen, ineens je oude apps niet meer kunt updaten. Leg dat maar eens uit aan die wat oudere dame die zo graag dat spelletje WordFeud deed met bekenden op haar mooie iPad Mini.

Leg ook maar eens uit waarom een e-mailserver plotseling overvol is geraakt, waardoor er geen nieuwe e-mails meer binnenkomen. En vertel dan erbij dat deze mailserver af en toe, maar dat ligt natuurlijk aan het aantal toegestane GigaBytes (?!), geleegd moet worden.

Een potlood vasthouden is eenvoudiger

Hoor ik mijn cliëntèle steeds weer roepen met vaak vragende en soms ook smekende ogen. Opgetrokken wenkbrauwen als ik een poging waag iets uit te leggen.

Het zou me niets verbazen als mijn (oudere) medemens ooit in opstand kwam en een revolutie opzet om die verrekte digitale ontwikkelingen omver te werpen. Toch laten ze het ietwat gelaten allemaal over zich heen komen. En vragen nog netjes om hulp. En ik kan het niet helpen volledig verwonderd te zijn als ze aanbieden er ook nog voor te willen betalen, terwijl ik dit dus louter als vrijwilliger doe.

Maar als men het eenmaal doorheeft, dan gaat er een wereld voor ze open. Dan zie je die lichtjes in hun ogen opleven. Waarop ik me dan innerlijk afvraag, of onze tegenwoordige digibeten werkelijk ooit oud zijn geworden…

Vergeet-me-nietjes: over logins en wachtwoorden

Soms gruwel ik als webdesigner, als ik weer eens een vraag krijg van iemand of ik wellicht hun logins nog heb, of erger: een wachtwoord kan resetten. Dat gebeurt tot mijn immer groeiende verbazing overigens vrij vaak en natuurlijk altijd als ik zelf enigszins verderaf verwijderd ben van mijn magic box.

Tip: gebruik een wachtwoord manager

Daar heb ik zelf al jaren geleden iets op gevonden, ik gebruik een wachtwoord manager. Dan hoef je maar één hoofdwachtwoord te onthouden om toegang toe te krijgen in je toch al drukke hoofd. Liefst benutte ik niet een wachtwoord manager die van een cloudopslag gebruik maakt, maar hee als het niet anders kan, dan is het toch wel verdraaide handig als dat synchroniseert met ook mijn tablet en/of smartphone.

Met de technieken van tegenwoordig, zijn er wachtwoord managers die zelfs in je browser een extensie instellen, dat je zodra je wil inloggen een popup-venster voor je neus krijgt met die superhandige vraag of je wellicht je inlogdata wil opslaan voor ook de volgende keer.

Natuurlijk zijn er grandioze verschillen in de diverse beschikbare password managers. Met name in beschikbare functies, gebruiksvriendelijkheid en encryptie.

Wil je gaan voor de gratis versie, die louter lokaal werkt, maar toch ook kan synchroniseren met bijvoorbeeld Dropbox, dan adviseer ik: KeePass. Voor de overige talloze applicaties kan ik bijvoorbeeld ook 1Password, Dashlane en LastPass aanraden.

Lokaal vernuft

Natuurlijk heb je ook van die mensen die zelfstandig een tekstbestand opzetten, en daar netjes hun logins en wachtwoorden opslaan. Dit vergt wel van je dat je graag orde op zaken stelt, en wat regelmatig terugkerende efficiëntie. Sommigen gebruiken daar zelfs Excel voor als database.

Wachwoorden bedenken

Wees ook uiterst creatief in het bedenken van een wachtwoord. Want jouw buurman weet gerust nog wel dat je ooit in die Ferrari reed of de geboortedata van je kids. Gebruik afwisselend leestekens, cijfers en letters. En als je die wachtwoordmanager eenmaal gebruikt, heeft die vaak ook een suggestie voor een slimme toegang.

De tijd dat je bij voorbaat zelfs het wachtwoord van je voordeur kwijt kon raken is helaas definitief voorbij.

Deze blog verschijnt tezelfdertijd op hoevrouwendenken.nl.