Time-out en reset

Photo by Castorly Stock from Pexels

Kind zijnde mocht ik absoluut niet in de weer met zogenaamde speeltjes als bijvoorbeeld waterpistooltjes, want mijn vader die de Tweede Wereldoorlog van zeer nabij mocht meemaken, was daar zwaar op tegen. Als een van de weinigen in mijn straatje overigens. Eén van zijn luguberste herinneringen was dan ook, dat de nazi’s hem en lukraak andere mensen op straat verplicht lieten kijken hoe zij een hele rij mensen van voor tot achter één voor één liquideerden. Die klap is hij nooit werkelijk te boven gekomen. En dus mochten wij als kind nooit speelgoed dat ook maar leek op wapentuig. En ergens ben ik daar best trots op, nog steeds.

Ik heb dan ook geen behoefte aan wapens in huis. Sowieso lijkt het me niet handig om wél wapens te hebben. Stel je voor zeg, dat je eens boos wordt en in een bezeten moment een ander dusdanig kwetst en dat je daar nadien dan spijt van krijgt. Want hee, dat was maar een momentopname, die haat of die boosheid. En dat realiseerde je je niet tijdens dat moment suprême. Nee, pas veel later. Zodra die toekomst je verleden werd.

En gelukkig met mij, weet ik dat het gros van de mensheid er zo over denkt.

Maar, soms kan ik er niet over uit hoe destructief de overige mensheid werkelijk is. Hoe komt iemand erop om een ander het leven zuur dan wel onmogelijk te maken? Hoe komt iemand zover dat hij een wapen aanschaft, hetzij een mes (ook ‘hot’ these days) of een vuurwapen? Doemt er dan niets op in zo’n mensenbrein, dat zo’n actie niet alleen vergaande gevolgen heeft voor het geslachtofferde* mens, zijn directe omgeving en de rest van de wereld, maar ook voor hemzelf? We hebben echt een pauze én reset nodig. Ze moesten de mannetjesputters die hun wapen als extensie van hun te kleine geslachtsdeel zien eens een hersenspoeling geven. Dit als ultieme straf lijkt me bij de dader(s) wel zo’n strak plan. Voed hun brein voor de toekomst eens met ideaalbeelden. Of iets dergelijks.

Natuurlijk kunnen we bijvoorbeeld vuurwapens verbieden, maar daar is die triljoenen omzet draaiende wapenindustrie niet bij gebaat. Dat gaat ‘m dus niet worden. Zolang daar geld in rolt, is elke kans op een vreedzaam leven op deze aardkloot niet te realiseren. En het door de politiek aangestuurde leger bijvoorbeeld, heeft – zegt men – zo’n wapenarsenaal nodig om het land te kunnen verdedigen. Of door elders met groots vertoon van macht gewichtige belangen te dekken. Geld is macht. Macht is te misbruiken. En zo verdwalen we steeds weer in dat vicieuze cirkeltje waar onze idealen blijkbaar geen kans meer krijgen.

* ik benoem hier de mens als geslachtofferd omdat het nadrukkelijk geen eigen keuze was, om als slachtoffer te worden gezien.