Tagarchief: waterlanders

Voor straf de gang op

M’n emoties zaten als kind al op de juiste plek. Als baby was ik die volmaakte lachebek, en wat later een té betrokken bemoeial. Wat heet: de waterlanders stroomden om het minste geringste, vooral als er oorlog uitbrak tussen vriendinnetjes. Ik sprong er tussenin en was prompt de gebeten hond. Gevolg: tranen met tuiten. Het was zelfs zo heftig dat een der leraren me dan de gang opstuurde, als ik niet al aan ’t keten was. Om af te koelen. …