Wednesday's Wonder Women, part II

Gisteren was het Tina Turner’s 80ste verjaardag. Niet te geloven welk een veerkracht deze vrouw, wat haar juist zo aantrekkelijk maakt, gedurende haar leven tentoon heeft gespreid. Al heeft ze haar pensioen – met recht – reeds ingelast.

Ze is één van de artiesten die ik mateloos mis aan het rock ’n roll firmament.

Ik mocht haar ‘live‘ een keer zien in de Arena. En hoewel haar energieke optreden een enorme indruk op me maakte, verging met name haar krachtige stemgeluid als sneeuw voor de zon door dat open dak. Maar geen nood, het publiek hielp een handje mee.

De show die ze gaf was fantastisch en tezamen met haar big hair, die hoge hakken en haar wereldberoemde minirok, een mooie herinnering…

Wednesday's Wonder Women, part I

Volgt u ook reeds ’the Divine Miss M’, Bette Midler op Twitter? Ik vind haar tirades op ’the Insane Mr T’ (lees: Donald Trump) altijd weer een verademing.

Hij kan het niet laten en geeft haar af en toe van repliek. Hét teken dat hij zich aangespróken voelt.

Hij denkt immers nog steeds niet goed na, voordat hij iets weer iets banaals brengt. Als je als president blijkbaar alles mag uitkrakelen, dan mag er ook luid om gelachen worden.

En, als iemand kritiek opvat als smaad, is dat genoeg reden en tijd voor een revolutie. Wordt het tijd dat hij op rasse schreden terugkeert richting eigen huis.

Die ene vraag plopt steeds weer op: hoe zou Pippi dit probleem oplossen? 😉

De Woensdagen staan vanaf heden in het teken van Wonder Women, dames die ik hoe dan ook (hetzij helaas) van grote afstand mag bewonderen. Leest u mee?