Sinds dit weekend zit ik met een concept en talenten die hiervoor geschikt zijn in mijn hoofd. Dat wil ik in praktijk brengen, maar niet alleen. Samenwerken is zo wel mijn ding. Het mooie is dat ik dan een aantal talentvolle piepels in mijn hoofd heb. Niet omdat ik ze per se aardig vind, maar louter vanwege hun kernwaarden. Hun kwaliteiten. Hun vaardigheden. Dus nodig ik die mensen uit via de diverse kanalen.

Vaak moet je dan die mensen nog wijzen op hun talenten. De reden benoemen waarom je ze uitnodigt. Dat kan op zich natuurlijk nooit kwaad. Men weet dan tenminste het waarom achter die uitnodiging. Het bevreemdt me vaak een weinig, dat men van zichzelf niet zo goed ziet waar de eigen talenten liggen.

Maar ik mag nu zelf niks roepen hierover. Ik ben ook vaak zo’n onzeker type, die niet eens weet hoe een mooie ‘Over mij’-pagina te schrijven en daarbij hulp moet inroepen.

Het is altijd leuk om die ander eens te polsen wat men vindt van jouw waarde. Jouw krachten zijn voor die ander misschien heel helder, maar omdat je er dagelijks mee van doen hebt – zelf – is dat zo natuurlijk geworden dat je het zelf niet eens meer zo ziet.

Dan wordt het natuurlijk super interessant om die ander ook een veer mee te geven. Daar zou ikzelf dagen over kunnen brainstormen met die ander. Net zolang scrummen totdat die ander gaat groeien en bloeien van trots.

Dat vind ik leuk. Dat is waar mijn kracht ligt. Al jarenlang. Ik kan me danig verliezen in de talenten van die ander en zelfs jaloers worden. Eng wel. Maar dan weet je in ieder geval, waar je zelf nog dringend aan moet werken.

Nu ook nog ‘es leren mezelf die veren in te steken.

Then again, als je teveel gaat leven op andersmans veren en testimonials dat nog een extra reden is om op dieet te moeten. Hoeveel van al dat goeds kun je immers behapstukken?