Men is vol – of loopt alvast leeg – over morgen, want Valentijnsdag. Dus ook ik keek plotseling in volslagen paniek om me heen. Ontbreekt me echt iets? En twijfel nu heel erg of ik het afgelopen jaar wel genoeg mijn best heb gedaan.

Hetzelfde soort paniek wat me dagelijks overkomt, omdat ik weer eens zoekende ben naar bijvoorbeeld mijn goede bril. In wezen ben ik gewoon te lui om te ver te zoeken, dus raak ik vaker wat kwijt. Of omdat ik altijd dé verkeerde bril draag, lukt het me niet te diep in die poppetjes van ‘die’ ogen te kijken.

Ik wacht smartelijk af of een Valentijn me iets sturen zal. Zo niet, dan ontbreekt hem vast verdomd goede smaak.