Soms hoef ik alleen maar aan het wonder der voortplanting te denken om te weten dat wonderen bestaan. Miljoenen zaadcellen die zwemmen richting dat doel. De meesten vallen af. Alleen dat ene zaadje – eigenwijs als het is – weet door te dringen tot die eicel.

En dan begint het vuurwerk. Versmelting. Celdelingen. Groei. Orgaanvorming. Need I say more?

Als kind wist ik reeds vroeg dat ik verloskundige zou worden. Het idee dat je een kraamvrouw bij het wonder der geboorte zou mogen bijstaan. Dat je getuige zou zijn van de ontsluiting en bevalling van iemands baby. En dat er opluchting heerst als het kindje vervolgens een teken van leven geeft.

En dat je na werktijd de deur lachend achter je dichttrekt…